Postanowienia ogólne. § 1. 1. Niniejszy Regulamin Pracy ustala organizację i porządek w procesie pracy oraz związane z tym prawa i obowiązki pracodawcy i pracowników. § 2. 1. Postanowienia regulaminu obowiązują wszystkich pracowników, bez względu. na rodzaj wykonywanej pracy, wymiar czasu pracy oraz zajmowane stanowisko. § 3. Sprzątacz / Sprzątaczka Miejsce pracy: Kraków Twój zakres obowiązków Sprzątamy u Klientów indywidualnych rozsianych po całym Krakowie. Szukamy osób energicznych - to nie jest tylko wycieranie kurzy jak w biurze, ale fizyczna praca w domach i mieszkaniach. Pracujemy codziennie w godzinach 8:30-15:30. Czasem krócej czasem dłużej. W szczególnych przypadkach uzasadnionych potrzebami szkoły z osobą, o której mowa w ust. 2, legitymującą się wymaganym poziomem wykształcenia, lecz nieposiadającą przygotowania pedagogicznego, może być nawiązany stosunek pracy, o ile osoba ta zobowiąże się do uzyskania przygotowania pedagogicznego w trakcie pierwszego roku pracy w szkole. uwzględnia się̨ przy dokonywaniu oceny pracy, o której mowa w pkt 4. 4. Ocena pracy nauczyciela inna niż wymieniona w ust. 3 może być dokonana nie wcześniej niż po upływie roku od dokonania oceny poprzedniej. 5. Dyrektor dokonuje oceny pracy nauczyciela w okresie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia złożenia wniosku, a w Filmy są podobne do Nienawidzę tej roboty: Kofeina (2006), Ploteczki (1990), Dziewczyna numer 6 (1996), W parku (2006), Tegoroczna milosc (1999), Kłopoty z Amandą (2008), Prawdziwa blondynka (1997), Jutro bedzie lepiej (2000), Puste gniazdo (2008), The Trip to Italy (2014) Społeczna inspekcja pracy reprezentuje interesy wszystkich pracowników danego pracodawcy. Wspiera również dyrektora szkoły w realizacji jego zadań. Społeczna inspekcja pracy zapewni, by Twoja szkoła funkcjonowała zgodnie z prawem i bezpiecznie! Materiały graficzne ZNP do wydruku: SiP_plakat ZNP. SIP_ulotka_ZNP. § 11. W razie braku sieci wodociągowej, w szkole i placówce zapewnia się inne źródło wody spełniającej wymagania dla wody zdatnej do picia. § 12. Pomieszczenia, w których odbywają się zajęcia, wietrzy się w czasie każdej przerwy, a w razie potrzeby także w czasie zajęć. § 13. 5VIY. Gość zagadkowaaaaaa Gość ja tak samo Gość normalna kobieta Gość u mnie w miescie Gość dokładnieżz Gość nauczycielka.... Gość byla nauczycielka Gość zagadkowaaaaaa Gość Ola g. 10 Gość nauczycielka.... Gość Gość zaloze sieze Gość nauczycielka.... Gość nauczycielka.... Gość zagadkowaaaaaa Gość Ola g. 10 Gość zagadkowaaaaaa Gość nauczycielka.... Gość zagadkowaaaaaa Gość nauczycielka.... Gość zagadkowaaaaaa Gość jak gdyby Gość zaloze sieze Gość zagadkowa zalosne to sa Gość zagadkowaaaaaa Gość byla nauczycielka Kilkumiesięczne przygotowania, następnie maraton egzaminów maturalnych, później stres podczas czekania na wyniki. Ale jednak! Udało się! Zdałam maturę! Teraz tylko komplet dokumentów do złożenia w dziekanacie, odbiór indeksu i pięć lat wytrwałej nauki. Niestety w trakcie okazało się, że nienawidzę swoich swoich studiów… Wymarzone studia Dla licealisty studia często stanowią mityczny okres życia, kiedy wreszcie zaczyna się robić to, co się kocha. Na przykład zapalona klasowa artystka wreszcie będzie mogła wyżyć się na ASP, szkolnego laureata konkursów literackich z pewnością pochłonie program nauczania w Instytucie Polonistyki, a co drugi geek wybierze informatykę. Podobno najważniejsze jest robić coś, co nas pasjonuje. Problem w tym, że wyobrażenia o studiach bywają bardzo oderwane od rzeczywistości, a zderzenie z nią bywa nie raz bolesne i wywołuje panikę w świeżo upieczonych studentach. Artystka na ASP dowie się, jak bardzo nie lubi teorii sztuki, tak samo jak młody literat językoznawstwa diachronicznego, a informatyk fizyki. Często po pierwszej sesji następuje kryzys i okazuje się, że nawet wymarzone studia nie są tym, czego pragnęliśmy. Wybór z rozsądku Drugim znanym przypadkiem są studia wybrane z rozsądku. Znana jest powszechna rada rodziców: „Idź na prawo.” albo „Zostań inżynierem” i nieważne, czy nas to interesuje czy nie, idziemy tam, bo wydaje się to najlepszym rozwiązaniem. Jeżeli nie mamy innego pomysłu to w porządku. Gorzej jeżeli marzyła nam się szkoła filmowa albo filozofia. Wtedy studia potrafią być prawdziwą męczarnią, choć ludzie którzy zdecydowali się na tak racjonalne pokierowania własną przyszłością zwykle podołają wyzwaniu. Bo tak naprawdę… każdy kierunek oferuje nam coś, co w jakimś stopniu może zainteresować. Nie ma kierunku idealnego Oczywiście każdy student lubi przejaskrawiać fakty na temat swoich studiów. Każdy wykładowca się na niego uwziął, egzamin zdał na trzy, ale to nic, bo większość w ogóle nie zdała, na egzaminie ustnym pytał, o to, czego nie było na ćwiczeniach. To normalne. Każdy lubi sobie czasem ponarzekać. I najczęściej na tym się kończy. Gorzej jeżeli stan niezadowolenia nie mija i planujemy rzucić studia. Wbrew pozorom to też jest jakieś wyjście. Rzuciłem studia Często rzuca się studia ot tak, żeby pozbyć się problemu ciągłych kolokwiów, prezentacji i esejów, które ciążom nam niczym miecz nad głową. Wbrew pozorom nie jest to jednak wystarczający powód, dla którego nagle pozbawiasz się jakieś celu i możliwości uzyskania wyższego wykształcenia. Rozejrzyj się za możliwościami, jakie kryje twoja uczelnia. Jeżeli masz kilka niezaliczonych egzaminów nikt nie będzie tak naprawdę sprawiał problemów, żebyś zdał je w drugim albo w trzecim terminie. Często warto porozmawiać z wykładowcami, których unikaliśmy przez cały semestr, okazać skruchę i wybłagać trójkę. Uwłaczające, ale w końcu nikomu nie zaszkodzi. Jeżeli zadecydowałeś, że jednak chcesz rzucić studia – wymyśl plan B. Jeszcze przed decydującym krokiem wymyśl, co chcesz robić dalej: wolontariat zagraniczny, szkoła policealna, praca, studia wieczorowe lub dzienne, wtedy nie „wyjdziesz z obiegu” i nie pozostaniesz bez planu na życie, co w gruncie rzeczy często grozi młodym ludziom, którzy rzucili studia. No i najważniejsze: nie przerywaj studiów w połowie semestru. Szanuj swój czas, który poświęciłeś na i jeżeli zostało ci raptem kilka miesięcy do ukończenia kolejnego roku akademickiego to warto go skończyć. Nigdy nie masz pewności, czy plan B na pewno i nie będziesz chciał wrócić na stare studia. Tutaj poniekąd polecę swojego znajomego i dam dodatkową radę. Jeśli jesteście z Zachodniopomorskiego, polecam gabinet (odnośnik do oferty) poradnia psychologiczną w Szczecinie – lub dowolną inną w Waszym regionie. Tę po prostu znam. Dlaczego? Otóż często kiedy nie wiemy co zrobić z naszym życiem, osoba która ma doświadczenie w podobnych sytuacjach pokieruje nas tam gdzie powinniśmy lub chciałybyśmy być. Nie obawiajmy się że to coś wstydliwego. Podczas pobytu w Stanach najbardziej zaskoczyło mnie właśnie to że praktycznie każdy ma tam swojego prywatnego opiekuna psychologa. Za kilka lat u nas będzie podobnie. Ale co ja po tym będę robił Strona główna | O konferencji | Termin i miejsce | Program konferencjiOpis warsztatów | Warunki uczestnictwa | Kontakt z organizatoramiDo wyboru jedna z poniższych grup seminaryjno-warsztatowych:Interwencja Edukacyjna Bliżej – prezentacja programu lekcji wychowawczych dla klas gimnazjalnychProwadzący: dr Małgorzata Wójcik – Uniwersytet SWPS – Wydział w KatowicachZakładki. Przeciwdziałanie mowie nienawiści w sieci poprzez edukację o prawach człowiekaProwadzący: Jan Dąbkowski – Koalicja Przeciw Mowie NienawiściPorozumienie w praktyceProwadzący: Daniel Bodył – Fundacja Krzyżowa dla Porozumienia EuropejskiegoSzkolne Kodeksy Równego TraktowaniaProwadzący: Agnieszka Kozakoszczak – Fundacja na Rzecz Różnorodności Społecznej w WarszawieCo autor miał na myśli?Prowadzący: Tomasz Kuncewicz, Maciej Zabierowski – Centrum Żydowskie w OświęcimiuEfekt stłuczonej szklanki, czyli o słowach, które boląProwadzący: Małgorzata Matecka – Stowarzyszenie Nigdy więcejPalące słowaProwadzący: Mariola Jakacka, Piotr Dominiak – Raciborskie Stowarzyszenie Kulturalne ASKNiebieskoocyProwadzący: Anna Dzięgiel, Tomasz Wojtasik – Regionalny Ośrodek Metodyczno-Edukacyjny Metis w KatowicachPogodowy zawrót głowyProwadzący: Magdalena Lachawczak-BiadalskaTeatr KamishibaiProwadzący: Zofia Piątkowska-Wolska – Wydawnictwo Tibum, KatowiceWarsztaty nr 1Interwencja Edukacyjna Bliżej- prezentacja programu lekcji wychowawczych dla klas gimnazjalnychProwadzący: dr Małgorzata Wójcik – Uniwersytet SWPS – Wydział w KatowicachPodczas warsztatu zostanie zaprezentowany 11. godzinny program lekcji wychowawczych, który pomaga pokierować dynamiką klasy od pierwszego dnia pobytu uczniów w nowej poszczególnych scenariuszy jest stworzenie zgranego, wspierającego zespół klasowego oraz zapobieganie negatywnym zjawiskom grupowym, takim jak: wykluczenie jednostek, wyłonienie kozła ofiarnego lub destruktywnego lidera, czy też podział na rywalizujące grupki. Ćwiczenia umożliwiają uczniom samodzielne wypracowanie zasad funkcjonowania w klasie oraz procedur zachowania się w sytuacjach trudnych, w tym formę indywidualnego kontaktu z wychowawcą/wychowawczynią. Uczestnicy warsztatów otrzymają link umożliwiający bezpłatne pobranie Wójcik – dr n. hum. w zakresie psychologii, adiunkt w Wydziale Zamiejscowym Uniwersytetu SWPS w Katowicach. W swojej pracy zajmuje się badaniem metod zmian negatywnych stereotypów oraz uprzedzeń, a także sposobami zapobiegania wykluczeniu rówieśniczemu i prześladowaniu w szkole. Kierownik projektu badawczego Interwencja edukacyjna Bliżej – finansowanego ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju oraz projektu Inkla – finansowanego przez Fundację na Rzecz Nauki Polskiej. Autorka publikacji naukowych oraz podręcznika dla wychowawców pierwszej klasy nr 2Zakładki. Przeciwdziałanie mowie nienawiści w sieci poprzez edukację o prawach człowiekaProwadzący: Jan Dąbkowski – Koalicja Przeciw Mowie NienawiściKampania Rady Europy Bez nienawiści mobilizuje do przeciwdziałania nienawiści w Polsce. Współpracujemy z około 100 instytucji, organizacji, szkół i grup, wyszkoliliśmy ponad 400 aktywistów/ek i ponad 200 nauczycieli/ek i liderów/ek lokalnych. W Europie (a także poza) Kampanię tworzą setki instytucji i organizacji, a przede wszystkim tysiące aktywistów/ek. Przedstawimy kampanijną publikację Rady Europy Zakładki – podręcznik o przeciwdziałaniu mowie nienawiści w sieci poprzez edukację o prawach człowieka. Zawiera ona 21 scenariuszy do pracy z młodzieżą w wieku 13-18 lat z możliwością dostosowania dla innych grup wiekowych. Scenariusze dotyczą przeciwdziałaniu mowie nienawiści skierowanej wobec mniejszości narodowych, etnicznych, religijnych, LGBTQ, kobiet czy osób z Dąbkowski – koordynator i trener młodzieżowej Kampanii Rady Europy Bez nienawiści w Polsce. Edukator medialny w Stowarzyszeniu Młodych Dziennikarzy "Polis". Współtwórca publikacji Youth4Diversity na temat podejmowania działań na rzecz praw człowieka przez młodzież (Bank Światowy), autor i współautor scenariuszy edukacji medialnej w ramach Polis i serwisu prowadzonego przez Fundację Nowoczesna Polska pod patronatem MEN, MKiDN oraz MAiC. Pracuje z młodzieżą, student(k)ami, edukator(k)ami, nauczyciel(k)ami i lokalnymi lider(k) nr 3Porozumienie w praktyceProwadzący: Daniel Bodył – Fundacja Krzyżowa dla Porozumienia EuropejskiegoSłowa mają siłę sprawczą i tworzą rzeczywistość. Możemy nimi budować mosty lub wznosić mury między ludźmi. To, w jaki sposób rozmówcy używają słów, decyduje o tym, czy uda im się stworzyć przestrzeń do autentycznego komunikacja może być z jednej strony alternatywą dla utartych schematów zachowań, które opierają się na ocenianiu innych, obraźliwych komentarzach, stosowaniu przemocy. Z drugiej strony odgrywa ona kluczową rolę w budowaniu w grupie relacji opartych na wzajemnym często słyszą, jak mówić nie mają, jakich słów używać nie powinni. To za mało, aby uporać się z mową nienawiści. Sukces stanie się możliwy, jeżeli wskazane zostaną alternatywy, które będą miały szansę być atrakcyjniejsze niż dotychczasowe schematy warsztatów zaprezentowane zostaną ćwiczenia rozwijające umiejętności: konstruktywnego wyrażania własnego zdania, rozmawiania w sytuacjach, w których uwidaczniają się różnice w opiniach, w punktach widzenia, w wartościach, jakimi kieruje się dana jednostka, wykazywania zrozumienia i szacunku dla osób, które mają inne przekonania i myślą w odmienny będą prowadzone w oparciu o model TZI (Themenzentrierte Interaktion) oraz model komunikacji Schulza von Bodył – specjalista ds. projektów edukacyjnych Międzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży w Krzyżowej. Ukończył filologię germańską, studia podyplomowe z komunikacji międzykulturowej oraz dwuletnią szkołę trenerów, rekomendowaną przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Od ponad 12 lat pracuje w obszarze edukacji pozaformalnej, od roku 2010 prowadzi w Niepublicznej Placówce Doskonalenia Nauczycieli Akademia Europejska w Krzyżowej seminaria dla nauczycieli z Polski, Niemiec i Ukrainy w zakresie metodyki edukacji nr 4Szkolne Kodeksy Równego TraktowaniaProwadzący: Agnieszka Kozakoszczak – Fundacja na Rzecz Różnorodności Społecznej w WarszawieCelem warsztatów jest przybliżenie idei i założeń Kodeksu Równego Traktowania (KRT) jako narzędzia przeciwdziałania dyskryminacji i wspierania równego traktowania w warsztatu obejmuje następujące zagadnienia:przybliżenie działalności FRS,równe traktowanie i przeciwdziałanie dyskryminacji – najważniejsze zjawiska i mechanizmy,równe traktowanie w szkole,kodeks Równego Traktowania (KRT) – idea, założenia, cele,opracowanie i wdrażanie KRT w szkole krok po kroku,zastosowanie KRT w będą miały formę interaktywnej prezentacji i dyskusji, a jeśli starczy nam czasu, zaproszę Państwa także do analizy przypadku zastosowania KRT w praktyce na przykładzie case Kozakoszczak – trenerka antydyskryminacyjna, członkini zarządu i koordynatorka programu edukacyjnego Fundacji na rzecz Różnorodności Społecznej (FRS). Współautorkai realizatorka projektów edukacyjnych dotyczących różnorodności, przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu i dyskryminacji dla Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Warszawskiego Centrum Innowacji Edukacyjno-Społecznych i Szkoleń, Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego oraz licznych organizacji pozarządowych. Prowadzi warsztaty, szkolenia i konsultacje dla kadry pedagogicznej szkół, urzędników i urzędniczek oraz dzieci i młodzieży dotyczące równego traktowania, przeciwdziałania dyskryminacji oraz międzykulturowości. Współautorka artykułów specjalistycznych o tej tematyce. Członkini Towarzystwa Edukacji nr 5Co autor miał na myśli?Prowadzący: Tomasz Kuncewicz, Maciej Zabierowski – Centrum Żydowskie w OświęcimiuW erze Internetu jesteśmy zalewani wszechobecnymi memami, ostatnio także w związku z kryzysem humanitarnym na Bliskim Wschodzie. Warsztat jest propozycją krytycznego spojrzenia na przekazy wizualne w przestrzeni publicznej – na murach, plakatach i w Kuncewicz – dyrektor Centrum Żydowskiego w Oświęcimiu. Posiada bogate doświadczenie trenerskie w szkoleniach antydyskryminacyjnych dla dorosłych i studentów. Absolwent Departamentu Studiów Żydowskich i Bliskowschodnich na Uniwersytecie Brandeis w USA, Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego oraz seminariów w Instytucie Yad Vashem w Izraelu. Członek Towarzystwa Edukacji Antydyskryminacyjnej. Maciej Zabierowski – koordynator projektu Zrozumieć zło. Warsztaty dla kadry zarządzającej w Policji. Prowadził wiele szkoleń antydyskryminacyjnych dla młodzieży i dorosłych. Absolwent Wydziału Historii na Uniwersytecie Jagiellońskim, Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego oraz seminariów w Instytucie Yad Vashem w Izraelu, Muzeum Holokaustu w Waszyngtonie oraz Facing History and Ourselves w Wielkiej Brytanii. Członek Towarzystwa Edukacji nr 6Efekt stłuczonej szklanki, czyli o słowach, które boląProwadzący: Małgorzata Matecka – Stowarzyszenie Nigdy więcejWarsztaty adresowane są do nauczycieli przedszkoli i szkół podstawowych (szczególnie klas I-III).Celem warsztatów jest budowanie postawy szacunku wobec innych ludzi oraz kształtowanie umiejętności porozumiewania się i wykluczanie języka zajęć koncentruje się na codziennej komunikacji międzyludzkiej. Jest to jeden z cyklu warsztatów, które trenerka realizuje w ramach Akademii tolerancji. Zaprezentuje ideę tych warsztatów oraz kilka praktycznych rozwiązań Matecka – członkini Stowarzyszenia Nigdy Więcej, członkini Stowarzyszenia Akademia Dziecięca, nauczycielka języka polskiego oraz wiedzy o kulturze w XII Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, nauczycielka Pałacu Młodzieży w Łodzi, ubiegłoroczną laureatka Nagrody im. Ireny Sendlerowej Za naprawianie nr 7Palące słowaProwadzący: Mariola Jakacka, Piotr Dominiak – Raciborskie Stowarzyszenie Kulturalne ASKPalące słowa to warsztaty profilaktyczno-edukacyjne dla młodzieży i pedagogów, poświęcone problemowi mowy nienawiści to werbalne narzędzie rozpowszechniania antyspołecznych uprzedzeń i dyskryminacji ze względu na rozmaite cechy, takie jak: rasa, pochodzenie etniczne, narodowość, płeć, wiek, orientacja psychoseksualna czy światopogląd warsztatu jest pobudzenie do przyjęcia postawy otwartości i tolerancji, a także podniesienie świadomości o przyczynach i konsekwencjach mowy i technikiWarsztat prowadzony jest metodą budującą zaangażowanie uczestników w proces nabywania wiedzy w oparciu o ich osobiste doświadczenie. Zajęcia prowadzone są przez doświadczonych, certyfikowanych trenerów, dopasowujących na bieżąco sposób przekazywania wiedzy i narzędzia pracy do potrzeb są aktywne metody pracy: praca w małych grupach – Word cafe, metoda ról / drama / symulacja, dyskusja grupowa, film, mapa myśli, burza mózgów, omówienie efektów Jakacka – praktyk, animator, artysta, pedagog, instruktor malarstwa, grafiki i ceramiki, arteterapii, edukacji globalnej, reżyser, organizator i twórca projektów, grup, warsztatów i wystaw. Pracowała z ludźmi z każdej grupy wiekowej m. in. w Bytowskim Centrum Kultury, Zrzeszeniu Kaszubsko – Pomorskim, Fundacji Partnerstwo Dorzecze Słupii, Muzem Zachodniokaszubskim, placówkach kulturalno-oświatowych. Twórca grupy plastycznej Gwasz. Członkini Raciborskiego Stowarzyszenia Kulturalnego Dominiak - animator, doradca i trener w organizacjach pozarządowych, w Raciborskim Stowarzyszeniu Kulturalnym ASK, Forum Organizacji Pozarządowych Subregionu Zachodniego, Centrum Rozwoju Inicjatyw Społecznych CRIS w Rybniku i Ośrodku Działań Ekologicznych Źródła w Łodzi. Animuje grupy projektowe i społeczności lokalne, doradza osobom prywatnym i organizacjom pozarządowym w zakresie rozwoju ekonomii społecznej i aktywizacji społeczności, szkoli różne grupy zawodowe, społeczne i pokoleniowe w zakresie współpracy zespołowej, działania projektowego, a także edukacji ekologicznej i nr 8NiebieskoocyProwadzący: Anna Dzięgiel, Tomasz Wojtasik – Regionalny Ośrodek Metodyczno-Edukacyjny Metis w KatowicachFilm Niebieskoocy jest zapisem warsztatów prowadzonych przez Jane Elliott – jedną z najsłynniejszych amerykańskich trenerek zajmujących się problematyką równości i sama stwierdza, że Niebieskoocyto najlepszy ze wszystkich filmów, jakie do tej pory zrobiono na temat moich warsztatów, podsumowuje on 28 lat mojej pracy w szkołach, na uniwersytetach i w korporacjach. Elliott uważa, że osoba, która wychowała się w amerykańskim społeczeństwie jest ukształtowana do bycia rasistą. Żyjemy w różnych światach, jeden jest czarny, a drugi biały. Twierdzi ponadto, że najlepszą metodą uczenia o rasizmie jest stworzenie sytuacji, w której biali doświadczą na sobie pozwala widzom pośrednio wziąć udział w ćwiczeniu warsztatowym. W Niebieskookich obserwujemy grupę 40. dorosłych osób z Kansas City. Są wśród nich nauczyciele, policjanci, pracownicy administracji i pomocy społecznej, osoby o różnym kolorze skóry, pochodzeniu, kobiety i mężczyźni. Podczas warsztatów Elliott wdraża pseudonaukową teorię, która uzasadnia niższość osób o niebieskich oczach, stosuje wobec nich jawną dyskryminację i przeprowadza testy na inteligencję, które są stronnicze kulturowo. Widzimy, jak w ciągu zaledwie kilku godzin przebywania w atmosferze takiego reżimu, dorosłych ludzi opanowuje przygnębienie i roztargnienie, mają trudności z wykonaniem najprostszych celem filmu nie jest jednak analiza sposobu prowadzenia ćwiczenia jako metody edukacyjnej, ale skłonienie oglądających do refleksji nad mechanizmami uprzedzeń, piętna i dyskryminacji. Film Niebieskoocy jest najczęściej wykorzystywanym materiałem audiowizualnym w edukacji dotyczącej praw człowieka, równości płci, demokracji, aktywności obywatelskiej, przeciwdziałania dyskryminacji. Jako element szkoleń i warsztatów był wykorzystywany w niemal wszystkich najważniejszych realizowanych w Polsce programach antydyskryminacyjnych.(Opis filmu opracowano na podstawie materiałów Fundacji Autonomia i Stowarzyszenia Kobiet KONSOLA) Warsztaty nr 9Pogodowy zawrót głowyProwadzący: Magdalena Lachawczak-BiadalskaWarsztaty adresowane są do nauczycieli przedszkoli i edukacji wczesnoszkolnej. Stanowią część autorskiego programu socjo-edukacyjnego Pogodowy zawrót głowy, który zabiera dzieci w niezapomnianą, pełną przygód, zabawną i rozwijającą podróż po krainie zjawisk dobrze znanym i przyjaznym środowisku, dzieci poznają i zrozumieją tak ważne pojęcia w życiu społecznym, jak indywidualizm, tolerancja, pomoc, współpraca i wiele innych. Dzieci, towarzysząc chmurce, płatkom śniegu i słońcu, doświadczają tego, że każdy z nas jest inny, a jednak wszyscy jesteśmy potrzebni, gdyż dopiero wspólnie tworzymy bardzo różnorodny ale spójny; piękny świat. Poznając rozterki i perypetie wiatru, tęczy i pozornie groźnej burzy, zrozumieją, że bycie innym jest wartościowe, a wspólna praca zawsze się do pracy w cyklu przygotowanych zajęć jest zbiór wierszyków socjo-edukacyjnych, w których każdy element pogody odzwierciedla inny problem życia emocjonalnego i społecznego. Dodatkowo wierszyki to świetna metoda na rozwijanie pamięci u dzieci oraz wzbogacenie ich słownictwa. W programie wykorzystywane są elementy dramy, integracji sensorycznej, kinezjologii, które swobodnie przeplatane są zabawami nr 10Teatr KamishibaiProwadzący: Zofia Piątkowska-Wolska – Wydawnictwo Tibum, KatowiceWarsztaty adresowane są do nauczycieli przedszkoli, edukacji wczesnoszkolnej oraz bibliotekarzy i nauczycieli świetlic szkolnych. Zawartość merytoryczna warsztatówHistoria KamishibaiPrzegląd historycznych dziejów Kamishibai od XII w. do współczesności. Skąd wywodzi się Kamishibai, jakie były jego losy w Japonii i dlaczego dziś, na całym świecie, osoby którym bliskie są nowatorskie metody w edukacji z powodzeniem po niego Kamishibai?Czym różni się Kamishibai od książki tradycyjnej, rola ilustracji w czytaniu dzieciom, jak ilustracja wspiera tekst i podtrzymuje uwagę młodych powoduje że dzieci są zafascynowane "magiczną skrzynką"?Jak twórczo pracować z dzieckiem przy pomocy Kamishibai?Rola aktywizująca Kamishibai – Kamishibai jako narzędzie umożliwiające naukę czytania i opowiadania, samodzielnego formułowania wypowiedzi i wykorzystać seans Kamishibai do pracy z dziećmi w różnym jako narzędzie do pracy metodą projektową – uczniowie tworzą własne opowieści jako metoda umożliwiająca tworzenie własnych pomocy jako narzędzie pracy w edukacji czytelniczej dzieci i pobrania: Załącznik: Części składowe Papierowego Teatru KAMISHIBAIZofia Piątkowska-Wolska – założycielka Wydawnictwa Tibum, pierwszego wydawcę Kamishibai w Polsce. Tłumaczka z języka francuskiego, przetłumaczyła kilkanaście książek o tematyce międzykulturowej. Kulturoznawczyni – ukończyła Wydział Filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz zarządzanie na Universite Lyon III w Lyonie. Pasjonatka kultury Dalekiego Wschodu i artystycznej ilustracji książkowej, prywatnie mama 9 letniego Tymona, którego pojawienie się na świecie pogłębiło jej zainteresowanie literaturą dziecięcą co zaowocowało decyzją o założeniu w 2012 roku Wydawnictwa Tibum. Opublikowano 4 września 2015 Zmieniono 2 października 2015 Zarchiwizowano 8 października 2015 Jeśli nie znosisz swojej pracy i jesteś pewien na 100%, że to, co robisz nie ma najmniejszego sensu, to zadaj sobie kilka pytań. Część z nich jest banalna, część niełatwa. Ja je sobie zadałam, kiedy przyszedł do mnie kryzys i pojawiła się frustracja związana z wykonywanym pytania pomogły! Otworzyły nowe drogi do działania, inne zamknęły i dały niezłego Czego najbardziej nie lubię w swojej pracy? Czego mi w niej brakuje? Nazwij dokładnie punkt po punkcie rzeczy, które denerwują Cię w Twojej współpracownicy, którzy nie dotrzymują terminów, pracodawca, który chcąc sprawdzić, jak pracuję, staje mi nad ramieniem i patrzy się w mój monitor, godziny pracy (za wcześnie zaczynam, za późno), praca nie jest dostosowana do mnie (np. osoba lubiąca pracę z ludźmi zamęczy się pracując w archiwum), stawki (satysfakcja finansowa też jest ważna) itd. Im dokładniej, tym Co lubię w swojej pracy?Nazwij dokładnie punkt po punkcie. Przykłady: kontakt z ludźmi / praca indywidualna, godziny pracy, praca mnie nie stresuje, dobra stawka itp. Te dwa przeciwstawne pytania pozwolą Ci na chwilę spojrzeć z boku na Twoją pracę. Ja się ostatnio złapałam na tym, że miałam dosyć swojej pracy i chciałam ją rzucić, przebranżowić się i robić kompletnie co innego. Kiedy emocje opadły zaczęłam analizę i okazało się, że wystarczy w niej zmienić 2-3 rzeczy, odkryć nową pasję, która mnie dodatkowo uskrzydla (pisanie!) i nagle to, co mnie tak wkurzało, czyli mój zawód, stało się na nowo ONLINE:8 razy O Program stworzony do walki ze stresem Sprawdź!3) Co chciałbym robić? Czym chciałbym się zajmować? O czym marzyłem jako dziecko?Nie wymaga chyba komentarza 🙂4) Jakie są moje zasoby – umiejetności, cechy, które wykorzystuję już w pracy albo które wykorzystywałem w szkole?Wszystkie zdania od:umiem…potrafię…jestem dobry w…ludzie w pracy (ale nie tylko) cenią mnie za…Pasję do pisania "znalazłam" w przeszłości. Przypomniałam sobie, że zawsze lubiłam pisać (nawet wypracowania) i sprawiało mi to dużo przyjemności pomimo, że moja polonistka stwierdziła, że nie nadaję się do klasy humanistycznej. Jeśli jedna jedyna osoba mówi nam, że się do czegoś nie nadajemy, to zwyczajnie wyrzućmy tą opinię z naszej głowy. Ma do niej prawo, a my mamy prawo przekonać się na własnej skórze, czy to prawda. Nienawidzę swojej pracy… i co z tym zrobić?Jeśli szczerze odpowiesz sobie na powyższe pytania, to wyjść masz kilka (o ile nie kilkanaście). Pamiętaj, że nie ma na to limitu czasowego. Zastanawiaj się, ile potrzebujesz – ja się zastanawiałm pół roku. Oto proponowane rozwiązania:–> nie zmieniam pracy, ALE zmieniam w niej to, co mogę (np. zmieniam grafik albo rozmawiam z innymi o terminowości zadań)–> nie zmieniam pracy, ALE szukam nowej (bezpieczne wyjście zważywszy na rynek, jaki teraz mamy) –> nie zmieniam pracy, ALE szukam na nowo swoich pasji – coś, co na początku jest tylko hobby i nie przynosi dochodów, po jakimś czasie może sie stać kolejnym ich źródłem (przykład pasjonatów gotowania czy robienia biżuterii)–> …–> rzucam pracę i jadę w Bieszczady 😉Jeśli możesz sobie na to pozwolić, żeby wyjechać na jakiś czas i na spokojnie przemyśleć to, czego chcesz – zrób to (mnie do przemysleń zmusił brak pracy). Moim zdaniem każda opcja zgodna z Tobą, która miałaby Cię doprowadzić do odpowiedzi na powyższe pytania, jest ok. Pytanie najważniejsze! Czy masz tyle odwagi, by zmieniać swoje życie i brać za nie odpowiedzialność? 🙂ZOBACZ TEŻ:Sposób na zadowolenie z pracy? Rób to, co kochasz Barbara Krawczyk Autor: Natalia Knap Psycholog, trener, masażysta. Przez wiele lat pracowała z osobami uzależnionymi oraz młodzieżą, by po latach poczuć, że to, czym chce się zajmować to szeroko pojęty rozwój osobisty oraz praca z ciałem. Lubi towarzyszyć ludziom w ich odkrywaniu siebie. Jej ukochany masaż to masaż hawajski Lomi Lomu Nui. W wolnych chwilach oddaje się pisaniu, malowaniu i spacerowaniu. Jest autorką bloga O rzeźbieniu głowy słów kilka Kiedy jeszcze pracowałam w szkole, zarzewiem konfliktów była kwestia rozdziału ilości dyżurów nauczycieli w czasie przerw. Nauczyciele zastanawiali się, czy właściwie muszą dyżurować, czy dyrektor może ukarać pracownika za brak jego obecności w czasie przerwy w miejscu przez dyrektora wyznaczonym, w końcu jak się ma dyżurowanie nauczyciela na każdej przerwie do należnego jemu czasu odpoczynku. Sprawy związane z zachowaniem w szkole bezpieczeństwa i dyżurami reguluje ustawa o systemie oświaty (art. 39 ust. 1), stanowiąca iż dyrektor szkoły ma obowiązek zapewnić uczniom i nauczycielom bezpieczne i higieniczne warunki pracy. Właśnie w celu zapewnienia bezpieczeństwa wyznacza się dyżury nauczycieli podczas przerw. Pełnienie dyżuru w czasie przerwy międzylekcyjnej jest więc takim samym obowiązkiem nauczyciela, jak prowadzenie zajęć dydaktycznych, co wynika z art. 42 ust. 3 Karty Nauczyciela. Jest to czynność wynikająca z zadań statutowych szkoły. Wewnętrzne regulacje muszą jednak być zgodne z przywołanym rozporządzeniem i zostać umieszczone w statucie szkoły. Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie bezpieczeństwa i higieny w publicznych i niepublicznych szkołach i placówkach uczniowie spędzają przerwy pod nadzorem nauczyciela (§ 14 ust. 1 rozporządzenia). Brak wykonywania obowiązku, jakim jest dyżurowanie w czasie przerw może być kwalifikowane jako naruszenie obowiązków, porządku i dyscypliny pracy. Gdy będzie to działanie notoryczne nauczyciel może ponieść odpowiedzialność dyscyplinarną, jak w przypadku uchybienia godności zawodu nauczyciela lub obowiązkom nauczycielskim (art. 75 ust. 1 Karta Nauczyciela). Kara dyscyplinarna nie jest wymierzana przez dyrektora szkoły, ale przez komisję dyscyplinarną. Opracowując harmonogram poszczególnych dyżurów dyrektor powinien wziąć pod uwagę warunki przybycia nauczyciela na dyżur. Sprawą oczywistą jest, że nauczyciel nie rozpocznie dyżuru punktualnie, jeśli po zakończonej lekcji będzie musiał przybyć na niego maszerując przez pół szkoły, czekać na uczniów, zanim po lekcji wf-u się ubiorą, czy po lekcji biologii posprzątają pomoce laboratoryjne. Tacy nauczyciele powinni mieć przydzielone do dyżurowania takie miejsca, aby mogli ten dyżur pełnić w sposób optymalny. Czy jednak nauczyciel ma prawo do własnej przerwy, choćby na zjedzenie śniadania? Tak! art. 134 Kodeksu pracy, stanowiący o 15-minutowej przerwie w pracy, wliczanej do czasu pracy, jeżeli dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin, ma zastosowanie również do nauczycieli. Kwestia ta nie została uregulowana w Karcie Nauczyciela, stąd należy sięgnąć do Kodeksu pracy (art. 91 c KN). Dyżury nauczycieli sprawowane są w ramach czasu pracy nauczyciela, wynikającego z art. 42 ust. 2 KN. O dokładnej organizacji dyżurów i częstotliwości ich pełnienia przez poszczególnych nauczycieli decyduje dyrektor szkoły. Harmonogram dyżurów dla każdego z nauczycieli musi uwzględniać 15 minutową przerwę w pracy nauczycieli, których dobowy wymiar czasu pracy wynosi co najmniej 6 godzin. Dodatkowo w każdej placówce winien funkcjonować regulamin przydzielania i realizowania dyżurów, aby było to dokonywane w sposób jak najbardziej przejrzysty i równy wobec wszystkich nauczycieli. Otagowane jako: dyżur, dyżury nauczyciela, podstawa prawna dyżurów, rozporządzenie o dyżurach, zasady dyżurowania

nienawidzę pracy w szkole