Podczas odchudzania należy martwić się nie tyle pytaniem o to, ile można schudnąć w ciągu 2 miesięcy, co problemem utrzymania osiągniętego rezultatu – często pod koniec diety z trudem wyrzuca się 5-6 kilogramów wkrótce wróci. Pozwoli ona uzupełnić płyny i utracone wraz z wodą elektrolity. Oprócz niej do picia w czasie biegunki odpowiednie są herbatki ziołowe, np. z rumianku i pierwiosnka lekarskiego. Elektrolity warto uzupełnić też napojami dostępnymi w aptekach. Zazwyczaj dostępne są one w postaci proszku, który trzeba rozpuścić w wodzie. Podczas biegunki, obserwuje się często osłabienie, nudności, występują także wymioty, a czasem gorączka i poważne odwodnienie. Przeważnie biegunka jest stanem, utrzymującym się krótko. Bywa jednak, że trwa dłużej i może zagrozić zdrowiu psiaka, szczególnie jeśli mamy do czynienia ze szczenięciem, bardzo wrażliwym i dużo Ile można schudnąć robiąc 10 tys kroków dziennie? Stosując przez minimum miesiąc taki plan działania (czyli dieta plus marsze po 10 tysięcy kroków) stracisz nawet 5 kg. Ważne jednak, by chodzić żwawym tempem, tak aby wyraźnie zwiększyć puls. Ile można schudnąć w miesiąc ćwicząc? Godzina ćwiczeń pozwoli nam schudnąć od 300 kcal do nawet 600 kcal podczas jednego treningu. Bardzo efektywne będą tutaj ćwiczenia cardio, takie jak bieganie, taniec, skakanie na skakance, jazda na rowerze, które spalają sporo kalorii podczas treningu. Kalkulator Odchudzania – Ile Jeść Żeby Schudnąć. Ostatnio Zaktualizowane 11 października, 2023 przez Aneta Florczyk. Kalkulator odchudzania prognozuje ile dziennie musisz jeść kalorii, aby utracić wagę. Jest to proste narzędzie bazujące na wzorze Harrisa-Benedicta. Ile razy w tygodniu biegać, aby schudnąć? Aby stracić zbędne kilogramy, najlepiej biegać regularnie. Zaleca się przynajmniej 3-4 razy w tygodniu wykonywać treningi biegowe, by pobudzić spalanie tłuszczu. Taki trening powinien trwać przynajmniej 30 minut, ponieważ dopiero po tym czasie rozpoczyna się proces spalania tkanki tłuszczowej. KSeLdA. Biegunka to bardzo przykra, wstydliwa i męcząca dolegliwość. Jest związana z częstszą niż zazwyczaj potrzebą oddawania stolca lub z większą jego ilością. Wiąże się ze zmianą płynności i niekiedy także zapachu kału. Może nam się przytrafić w ciąży, może po jedzeniu. Jak leczyć biegunkę? Przyczyny biegunki Biegunka to stan, w którym bardzo często oddajemy stolec. Częściej niż robimy to zazwyczaj. Dodatkowo stolec ma rzadszą konsystencję. Zdarza się także przykry zapach. Niekiedy pojawia się także krew, śluz, ropa. Jakie są przyczyny takiego stanu? Przyczyn biegunki może być naprawdę wiele. Niekiedy jest to po prostu związane z niestrawnością. Biegunka po jedzeniu zdarza się najczęściej. Zjedliśmy coś nieświeżego, nieznanego pochodzenia i biegunka gotowa. Biegunka po jedzeniu nie należy do chorób, którymi należy się jakoś szczególnie przejmować. Należy przeczekać i następnym razem bardziej uważnie pilnować tego, co jemy. Biegunki mogą być też skutkiem zatruć pokarmowych, stresu, nieprawidłowej diety, a także drobnoustrojów. Zdarza się zakażenie rotawirusem, zakażenie bakteryjne – na przykład Salmonellą, Shigellą, Campylobacterem. Czasem powodem może być stres, problemy hormonalne, zapalenie trzustki czy jelit. Niekiedy do biegunki dochodzi na skutek zatrucia rtęcią, lekami, środkami chemicznymi czy endotoksynami bakteryjnymi. Biegunka w ciąży Biegunka w ciąży także się zdarza. Niestety często wywołuje panikę u przyszłych mam. Nie zawsze jednak wywołują ją groźne czynniki. Jednak zazwyczaj przyczyny wystąpienia biegunki u kobiety w ciąży są podobne jak u innych osób. Jest jednak kilka czynników zwiększających ryzyko wystąpienia tej męczącej dolegliwości. Po pierwsze, przyszła mama ma osłabiony system immunologiczny, więc siłą rzeczy jest znacznie bardziej podatna na infekcje wirusowe i bakteryjne. A te infekcje mogą wiązać się z pojawieniem biegunek. Ponadto, Zdarza się, że biegunka towarzyszy ciężarnym przez dłuższy czas z powodu stresu, jaki pojawia się w związku z narodzinami dziecka. Biegunka może być także objawem alergii pokarmowej lub niestrawności. Jeżeli dolegliwość nie ustępuje w ciągu kilku dni, maksymalnie czterech, istnieje ryzyko odwodnienia organizmu lub powstania niebezpiecznych zaburzeń elektrolitowych. Konieczna jest wizyta u lekarza. Biegunka – co jeść? Kiedy mamy biegunkę, musimy pić. I to dużo! To jedno z podstawowych zaleceń żywieniowych w leczeniu biegunki. Dodatkowo w diecie podczas biegunki zaleca się szczególnie picie przegotowanej woda, ewentualnie można także pić słabą gorzką herbatę lub herbatki ziołowe. Należy absolutnie zrezygnować z picia: kawy, mocnej czarnej herbaty, napojów słodzonych i gazowanych, soków owocowych i warzywnych oraz alkoholu. Gdy poczujemy się lepiej, możemy stopniowo do diety wprowadzić soki warzywne i po pewnym czasie chodzi o spożywane pokarmy, powinniśmy jeść co dwie-trzy godziny. Oczywiście niewielkie porcje. A co wybierać do jedzenia podczas leczenia biegunki?Na początek warto wykluczyć produkty, które zawierają błonnik. Z tego tytułu odpadają: pieczywo razowe, kasze, surowe owoce, warzywa, płatki owsiane, tłuste produkty mleczne, ostre przyprawy, orzechy, w chorobie jeść natomiast ryż – szczególnie kleiki na bazie białego ryżu- biszkopty, pieczywo pszenne, gotowane warzywa typu marchewka, z owoców warto postawić na banany i jabłka. Te bowiem zawierają pektyny, które łagodzą objawy biegunki. Dopiero kiedy poczujemy się lepiej, bardzo stopniowo można włączać do diety produkty mleczne, chude mięsa, wędliny, ryby, niektóre warzywa – na przykład ogórki, ale bez pestek, ziemniaki, sałatę. Dobrze zrobi nam także jedzenie galaretek owocowych, budyniu czy zup na bazie bulionu drobiowego. Ważne, gdy mamy biegunkę, warto przygotowywać potrawy na parze, piec je w piekarniku w folii, rękawie. Biegunka – leczenie Leczenie biegunki pochodzenia bakteryjnego należy koniecznie skonsultować z lekarzem. Może się zdarzyć, że specjalista zdecyduje o zastosowaniu antybiotyku. Jednak to rzadkie rozwiązanie. Zazwyczaj leczenie biegunki skupia się na stosowaniu lekkostrawnej diety i przede wszystkim polega na przyjmowaniu probiotyków, które mają za zadanie przywołać prawidłową florę bakteryjną w jelitach. Trwa ładowanie... Zdrowie Choroby i dolegliwości Zakaźne Biegunka Co jeść, gdy masz biegunkę? 1 z 11Co może wywołać biegunkę? Biegunka może być objawem zatrucia, grypy żołądkowej, efektem zjedzenia czegoś nieświeżego lub pokarmu, który nie jest tolerowany przez organizm. Polecane dla Ciebie Komentarze Dolegliwości trawienne i spadek łaknienia idą zwykle ze sobą w parze, ale nie oznacza to, że podczas biegunki mamy omijać kuchnię szerokim łukiem. Wręcz przeciwnie – mimo przykrych objawów żołądkowych możemy i nawet powinniśmy jeść, by poprawić swoje samopoczucie i przyspieszyć powrót do formy. Proste dania, łagodny smak Delikatne, ale sycące produkty to najlepszy wybór, gdy dokucza nam biegunka. Do pokarmów godnych polecenia należą banany, przecier jabłkowy, ryż, owsianka, ugotowane ziemniaki i tosty. Gdy poczujemy, że wraca nam apetyt, do jadłospisu możemy dodać także krakersy i chude mięso pieczonego kurczaka (bez skóry!). Jak duże powinny być spożywane przez nas porcje jedzenia? W tej kwestii nie ma reguły i warto zdać się na własny osąd. Jeśli biegunka ma ostrą postać, a wypróżnienia są bardzo częste, nie tylko nie mamy czasu na spożywanie posiłków, ale także czujemy się zbyt osłabieni, by przygotować sobie coś do jedzenia. Może się zdarzyć, że dyskomfort wynikający z odczuwanych dolegliwości odbierze nam apetyt – z czasem łaknienie wróci, ale do tego czasu warto mieć pod ręką kilka przekąsek i sięgać po nie dla zachowania energii. Pamiętaj o nawadnianiu organizmu Jeśli w trakcie biegunki nie znajdziesz w sobie ani grama ochoty na jedzenie, kilkugodzinny post raczej ci nie zaszkodzi. Inaczej sytuacja przedstawia się w kwestii picia. Przyjmowanie płynów jest konieczne, zwłaszcza gdy tracisz duże ilości wody, a twój organizm jest osłabiony i podatny na odwodnienie. Najszybszym sposobem na przeciwdziałanie utracie płynów jest zastosowanie doustnego płynu nawadniającego (DPN), takiego jak ORSALIT®. Preparaty tego typu uzupełniają bowiem zarówno niedobory wody, jak i elektrolitów odpowiedzialnych za funkcjonowanie organizmu. Jeżeli doświadczasz objawów biegunki i nie możesz zmusić się do zjedzenia nawet kleiku, sięgnij po preparat, który uchroni cię przed odwodnieniem i złagodzi dolegliwości – tak działa ORSALIT® nutris, który jest wzbogacony odżywczą laktoalbuminą, która dostarcza niezbędne organizmowi aminokwasy egzogenne. Jakich produktów spożywczych unikać? Niektóre pokarmy mogą nasilać objawy biegunki, dlatego po wystąpieniu tej powszechnej przypadłości warto trzymać się od nich z daleka. Jakich produktów nie należy spożywać przy dolegliwościach trawiennych? Ser, mleko, masło i inne przetwory mleczne – nawet jeśli biegunka nie jest wynikiem nietolerancji laktozy, nabiał to nie najlepszy wybór podczas problemów żołądkowych. Brokuły, kapusta i kalafior – te wartościowe i smaczne warzywa powodują niestety wzdęcia i pogłębiają dyskomfort. Smażone mięso i pikantne dania z dodatkiem zawiesistego sosu – tłuszcz i ostre przyprawy mogą nasilać objawy biegunki. Napoje zawierające kofeinę – substancja ta ma działanie moczopędnie i tym samym zwiększa utratę płynów z organizmu. Sorbitol i słodziki – podobnie jak kofeina mogą powodować odwodnienie poprzez wzmożone wydalanie wody i elektrolitów. Odżywianie w trakcie biegunki to w dużej mierze kwestia indywidualna – część chorych całkowicie traci apetyt i odzyskuje go dopiero po ustąpieniu przykrych dolegliwości. Stan ten nie jest zagrożeniem dla ich zdrowia, pod warunkiem, że podczas leczenia biegunki nie zapominają oni o ciągłym nawadnianiu swojego organizmu. Strona którą odwiedzasz korzysta z plików cookies. Ustawienia dotyczące tych plików można zmienić w opcjach przeglądarki. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies przeczytaj politykę prywatności serwisu. Akeptuję Czytaj więcej Biegunka to zaburzenie trawienia, którego głównym objawem są częste wypróżnienia, zmieniona konsystencja kału, upłynnienie go i zwiększenie jego ilości. Biegunka może być spowodowana przez infekcje, różne stany chorobowe układu trawiennego, czynniki emocjonalne, psychiczne i neurowegetatywne wzmagające perystaltykę jelit, przewlekłe stany zapalne jelit. Nieleczona może doprowadzić do odwodnienia i wychudzenia, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci. spis treści 1. Przyczyny biegunki 2. Rodzaje biegunek Biegunka pochodzenia bakteryjnego Biegunka pochodzenia wirusowego Biegunka przewlekła Biegunka podróżnych Biegunka a IBS 3. Jak leczyć biegunkę 4. Kisiel z siemienia lnianego 5. Profilaktyka biegunkowa rozwiń 1. Przyczyny biegunki Przyczyny biegunki są niezwykle różnorodne, dlatego należy zawsze zwracać uwagę, w jakim momencie pojawiła się ta dolegliwość i jakie objawy jej towarzyszą. Mogą mieć podłoże bakteryjne, wirusowe i psychosomatyczne (wynikające np. z silnego stresu). Pojawiają się w wyniku zakażenia, ale także na skutek działania skutków ubocznych określonych leków. Zobacz film: "Jak pozbyć się ostrej biegunki?" Do najpopularniejszych przyczyn biegunki należą: infekcje wirusowe (w tym zakażenie rotawirusami, czyli tzw. grypa żołądkowa), infekcje bakteryjne (Salmonella, Escherichia Coli), zatrucie endotoksynami bakteryjnymi (Staphylococcus), zatrucie substancjami chemicznymi (lekami, grzybami, rtęcią), zespół jelita drażliwego, stres, alergia, wahania hormonalne, zapalenie trzustki, zapalenie jelit, choroba Leśniowskiego-Crohna. O wystąpieniu biegunki można mówić, kiedy do wypróżnienia dochodzi minimum 3 razy w ciągu doby, kał jest wodnisty lub płynny, nieuformowany, może także zawierać ropę, śluz lub krew. Biegunce towarzyszą także takie objawy jak nudności, bóle brzucha, mdłości, ogólne osłabienie i wymioty, nierzadko także gorączka. W początkowej fazie stolce są obfite, a wypróżnienia mogą być bolesne. Z czasem wypróżnienia stają się bardziej skąpe, choć parcie na stolec zazwyczaj utrzymuje się do końca trwania choroby. Biegunka może być poprzedzona dreszczami i spadkiem kondycji psychicznej, a także nagłymi skurczami jelit. 2. Rodzaje biegunek Ze względu na przyczynę powstawania, można wyróżnić następujące rodzaje biegunek: biegunka poantybiotykowa (przyczyną biegunki jest zachwianie równowagi flory bakteryjnej jelit), biegunka osmotyczna (wywołana alergią na gluten, nadwrażliwością na białko mleka lub środkami przeczyszczającymi, biegunka wydzielnicza (jest wywołana zazwyczaj przez gronkowce, zawiera nadmiar wody i elektrolitów z jelit, jest obfita, ale bez śluzu czy krwi), biegunka wysiękowa (pojawia się na skutek poważnych schorzeń i zakażeń, kał zawiera krew, śluz i białko). Pod względem klinicznym możemy podzielić je na biegunki pochodzenia ośrodkowego, wynikające z pobudzenia ośrodka nerwu błędnego X, a także biegunki pochodzenia obwodowego, które związane są z podrażnieniem zakończeń nerwowych w błonie śluzowej jelit i z wyzwoleniem odruchów motorycznych i śródściennych za pośrednictwem nerwu X. Biegunki dzielimy także ze względu na czas trwania. Biegunka trwająca do 10 dni to biegunka ostra (jest to najczęściej występująca biegunka), ta trwająca ponad 10 dni to biegunka przewlekła. Dodatkowo biegunkę można podzielić ze względu na pochodzenie (bakteryjne i wirusowe). Wyróżnia się też biegunkę związaną z licznymi podróżami i silnymi emocjami. Biegunka pochodzenia bakteryjnego Ten rodzaj biegunki pojawia się na skutek zakażenia drobnoustrojami i bakteriami, najczęściej Salmonellą i E. Coli. Pierwsze objawy mogą wystąpić już po 6 godzinach od zarażenia, do którego może dojść na skutek zjedzenia nieświeżego pokarmu albo kontaktu z niektórymi zwierzętami - bydłem, ptactwem czy dzikimi gryzoniami). Biegunka zazwyczaj utrzymuje się maksymalnie 72 godziny, choć może się okazać, że bakterii było bardzo dużo, a zakażenie jest poważne. Wówczas należy natychmiast udać się do szpitala w celu usunięcia przyczyny choroby. Biegunka pochodzenia wirusowego Najczęściej spotykaną formą biegunki o podłożu wirusowym jest tzw. grypa żołądkowa (jelitówka). Pojawia się najczęściej na skutek zarażenia rotawirusem, adenowirusem i norowirusem. Towarzyszą jej inne objawy, takie jak nudności i wymioty, osłabienie organizmu, bóle głowy i mięśni, wysoka gorączka i brak apetytu. Wirusy najczęściej są wydalane z organizmu w naturalny sposób, a biegunka i wszystkie pozostałe objawy znikają samoistnie, zazwyczaj po 2-3 dniach. Są jednak szczególnie niebezpieczne dla dzieci, dlatego ważne jest szczepienie przeciwko rotawirusowm i szybka interwencja medyczna. Biegunka przewlekła Może się jednak zdarzyć, że biegunka utrzymuje się przez okres dłuższy niż 3 dni, stolce stale są wodniste, a wypróżnienia obfite. Jest to stan zagrożenia życia, ponieważ w wyniku trwającej ostrej biegunki może dojść do odwodnienia, niedożywienia, a w konsekwencji nawet do śmierci. Bardzo ważna jest w tej sytuacji szybka interwencja medyczna, odnalezienie oraz zahamowanie przyczyny wywołującej dolegliwości. Biegunka podróżnych Częste podróżowanie, zwłaszcza do miejsc o innym klimacie niż ten, do którego przywykliśmy, może nasilić występowanie biegunki. Taka dolegliwość nazywana jest biegunką podróżnych i nie wynika z żadnej choroby. Wiąże się ściśle ze zmianą wody, sposobu żywienia i klimatu. Organizm potrzebuje kilku dni na dostosowanie się do nowych warunków, dlatego w tym wypadku biegunki podróżnych uznaje sie za coś niegroźnego, o ile zachowany podstawowe zasady bezpieczeństwa - zadbamy o odpowiednie nawodnienie i nie dopuścimy do niedożywienia. Biegunkę można wyleczyć doraźnymi stoperami albo poczekać, aż flora bakteryjna sama się wyrówna. Biegunka a IBS Zespół jelita drażliwego, czyli IBS, to zaburzenie psychosomatyczne, którego podłożem jest silny, chroniczny stres albo przebyta infekcja jelit. Może wiązać się z występowaniem biegunki i zaparć w zmiennym natężeniu, lub z pojawieniem sie tylko jednej z dolegliwości. Nadwrażliwym jelitom towarzyszy też uczucie przelewania w brzuchu, wzdęcia oraz gazy, nierzadko także zgaga. Biegunka wynikająca z IBS może być leczona objawowo, ale przede wszystkim podstawą wyeliminowania dolegliwości jest wizyta u psychologa, ponieważ z reguły jest to zaburzenie nerwicowe. Preparaty na biegunkę znajdziesz dzięki stronie To darmowa wyszukiwarka dostępności leków w aptekach w Twojej okolicy. 3. Jak leczyć biegunkę Przy przedłużającej się biegunce niezbędna jest pomoc lekarska, szczególnie gdy dochodzą takie objawy, jak gorączka, bóle brzucha, bolesne parcie, ogólne osłabienie, wymioty, znaczne rozluźnienie stolców, odwodnienie. W przypadku biegunki poantybiotykowej zalecane jest nawadnianie i stosowanie probiotyków, uzupełniających florę bakteryjną jelit. Biegunka osmotyczna przejdzie po zastosowaniu głodówki, przy równoczesnym nawadnianiu. Zakaźne biegunki o bardzo ostrym przebiegu, z gorączką i krwistymi stolcami, zwykle wymagają analizy mikrobiologicznej stolca - może być konieczne leczenie przyczynowe. Biegunka może być zagrożeniem dla zdrowia, gdyż bez odpowiednich środków zaradczych prowadzi do odwodnienia. Chorego należy nawadniać, najlepiej za pomocą specjalnych specyfików zapobiegających odwodnieniu, zawierających potrzebne elektrolity - sód, potas, chlor. Stan odwodnienia jest szczególnie niebezpieczny dla małych dzieci. W leczeniu rozwolnienia stosuje się węgiel leczniczy (Carbo medicinalis, węgiel aktywny), który wiąże toksyny, bakterie, gazy jelitowe i inne czynniki szkodliwe, które nasilają perystaltykę jelit, zwiększają przenikanie wody do światła jelita i powodują pojawienie się biegunki. Stosuje się także inne leki adsorpcyjne, ściągające, koloidalne, a także cholinolityki i leki spazmolityczne. Biegunka niekoniecznie wymaga wizyty u specjalisty. W przypadku łagodnych biegunek, których przyczynę znamy (np. wiemy, że zjedliśmy coś nieświeżego albo że trwa sezon na grypę żołądkową), wystarczy stosowanie doraźnych leków hamujących ruchy jelit. Leczenie polega na przyjmowaniu produktów takich jak Laremid czy Stoperan, a także leków adsorpcyjnych. Choremu dobrze jest podawać także elektrolity, aby wyrównać utracone składniki. Należy także przez kilka kolejnych dni stosować dietę lekkostrawną (szczególnie polecane jest siemię lniane i kasza manna, a także produkty kukurydziane). Rekomendowane przez naszych ekspertów 4. Kisiel z siemienia lnianego Z biegunką można także poradzić sobie w naturalny sposób, wykorzystując to, co mamy w kuchni. Dotyczy to jednak tylko występowania biegunek łagodnych i krótkotrwałych. Jeśli objawy nie ustępują, należy wdrożyć farmakoterapię albo zgłosić się do lekarza. Skutecznym domowym sposobem na biegunkę jest "kisiel" z siemienia lnianego. Gotuje się łyżkę ziaren w połowie szklanki wody, aż powstanie gęsty kleik, tak przygotowaną mieszankę należy wypić. Siemię lniane ma niezwykłe właściwości, ponieważ potrafi pobudzić perystaltykę jelit w przypadku zaparć i złagodzić w przypadku biegunek. W leczeniu biegunki pomocna może okazać się także gorzka czekolada i kakao. Muszą być jednak w czystej postaci - bez dodatku cukru, który jest pożywką dla bakterii. Należy także zadbać o odpowiednie nawodnienie. Oprócz wody, pomocne będą zioła lecznicze, głównie rumianek. Należy jednak uważać, ponieważ niektóre z nich (między innymi mięta i melisa) mogą działać drażniąca i wywoływać wymioty. 5. Profilaktyka biegunkowa W przypadku zapobiegania biegunkom przede wszystkim ważne jest zachowanie zasad higieny osobistej - ręce należy myć zawsze po wyjściu z toalety, a także po przyjściu z dworu. Ważne jest także mycie owoców i warzyw oraz ograniczenie kontaktu z osobami zarażonymi bakteryjną bądź wirusową biegunką, a także częste wietrzenie mieszkania. Treść artykułu jest całkowicie niezależna. Znajdują się w nim linki naszych partnerów. Wybierając je, wspierasz nasz rozwój. Potrzebujesz konsultacji z lekarzem, e-zwolnienia lub e-recepty? Wejdź na abcZdrowie Znajdź Lekarza i umów wizytę stacjonarną u specjalistów z całej Polski lub teleporadę od ręki. polecamy Po pierwsze taka ,,dieta" jest bardzo niezdrowa, ponieważ jeśli dostarczysz organizmowi mniej lub równo 300 kcal organizm traktuje to jako głodówkę. Może w wyniku jej dojść do powstania groźnych dla zdrowia niedoborów witamin i składników odżywczych, zaburzeń gospodarki mineralne organizmu, anemii i wielu innych. Takie zaburzenia będą powodowały pogorszenie stanu cery, wypadania włosów, nerwowość, zasłabnięcia, zmęczenie i senność. Po drugie Ty wcale nie potrzebujesz diety odchudzającej. Twoja waga mieści się w normie, więc nie potrzebne są tak rygorystyczne metody działania. Po trzecie nikt Ci nie powie ile schudniesz bo zależy to od różnych czynników, a nie tylko od tego ile tempo chudnięcia ma wpływ między innymi: wiek, aktywność fizyczna, tempo przemian metabolicznych, przebyte lub obecne choroby, styl życia i wiele innych. Po czwarte jedząc same grejpfruty odchudzisz nie tylko siebie, ale i swój portfel. Dlatego też radzę się zastanowić, czy Twoja ,,dieta" jest dla ciebie odpowiednia i czy naprawdę warto ryzykować zdrowie dla kilku kilogramów

ile można schudnąć podczas biegunki