Krzewy ozdobne niskie wieloletnie. Krzewy ozdobne niskie wieloletnie są jednymi z najpiękniejszych roślin ogrodowych. Każdy może dopasować je do swojego ogrodu, ponieważ krzewy różnią się długością kwitnienia, kolorami, wymaganiami oraz kształtem. Decydując się na kwitnące krzewy wieloletnie, warto przemyśleć kwestię Złocień. Kuzyni rumianków, czyli różne gatunki złocieni również rozwijają jadalne kwiaty. Mają ziołowy posmak, taki jakby chryzantemowy. Przy okazji - chryzantemy też są jadalne! To chyba ostatnie w sezonie rośliny o jadalnych kwiatach. A na zdjęciu - złocień wieńcowy. Pozostałe letnie kwiaty jadalne: Begonia. Chrzan. Ogrodowe kwiaty wieloletnie zachwycają urodą przez wiele sezonów. Są gatunki, które żyją przynajmniej 20 lat, a nawet dłużej. Podpowiadamy, jakie rośliny wybrać do ogrodu lub na Irys Syberyjski - rośnie na wysokość 60-80 cm. Długą łodygę zdobią imponujące kwiaty, w kolorach fioletowym, niebieskim, purpurowym i białym. Irysy to długo kwitnące kwiaty wieloletnie. Lubią żyzną ziemię i dobrze nasłonecznione miejsca, w cieniu słabo kwitną. Liliowce - to prawdziwie niezniszczalne i niewymagające kwiaty. Mniejsze krzewy ozdobne i byliny można sadzić w pojemnikach i doniczkach. Bardzo dobrze nadają się do zazielenienia tarasów i ogrodów zimowych. Kwiaty niektórych roślin kwitnących latem i jesienią mają lecznicze właściwości. Z wrzosu, bzu, pierwiosnka lekarskiego i głogu można zaparzyć zdrową herbatę. 2. Iglaki płożące ogrodowe. W naszym asortymencie znajdą Państwo także gatunki roślin zadarniających, charakteryzujących się zwartą strukturą oraz zdolnością do zagęszczania, co czyni ją praktycznym i estetycznym rozwiązaniem w urządzaniu terenów zielonych oraz prywatnych ogrodów działkowych i przydomowych. Rośliny płożące Warto wyróżnić np.: winobluszcz ( Parthenocissus ): pięciolistkowy lub trójklapowy, bluszcz pospolity ( Hedera helix) czy. chmiel zwyczajny ( Humulus lupulus ). Do uprawy na balkonie możemy też wybrać wieloletnie, pięknie kwitnące powojniki ( Clematis ), ale musimy poszukać odmian, które są stosunkowo odporne na niskie temperatury. ZsQ13mJ. Rośliny o ozdobnych kwiatach to największa dekoracja ogrodu. Są podstawą rabat, kwietników i służą jako dekoracja balkonów, tarasów, ogrodzeń, murów oraz elementów małej architektury. Jednym z głównych założeń przy aranżacji zieleni jest taki dobór gatunków, aby kompozycja była dekoracyjna jak najdłużej – np. wybierać rośliny o zróżnicowanym okresie kwitnienia i uzupełniać je tymi ozdobnymi z liści, pędów i owoców. Można pójść także na skróty i postawić na rośliny charakteryzujące się długim okresem kwitnienia. Poniżej przedstawiamy gatunki, które kwitną przynajmniej przez trzy miesiące, a często też wypuszczają kwiaty przez większość sezonu "ogrodowego" (czasem z przerwami). W dodatku zdecydowana większość z nich jest łatwa w uprawie. 1. Ketmia syryjska (Hibiscus syriacus) – Niski krzew, rzadko przekraczający 2 m wysokości. Wytwarza sztywne, wzniesione pędy, pokryte trójklapowymi liśćmi. Liście są duże, dzwonkowate, wielopłatkowe, z wyglądu przypominają nieco malwy. Barwa kwiatów jest zróżnicowana, chociaż najczęściej spotyka się odmiany kwitnące na różowo i biało. Okres kwitnienia: VI, VII, VIII, IX, i uprawa: Ketmia wymaga stanowisk słonecznych, ciepłych, osłoniętych od wiatru. Preferuje podłoża przepuszczalne, próchnicze, zasobne w składniki pokarmowe. Nie jest w pełni mrozoodporna. Krzewy przed zimą trzeba osłonić, ale mimo to w chłodniejszych rejonach Polski mogą nie przetrwać zimy. Ketmię dokarmiamy od wiosny, a w czasie susz podlewamy, jako że źle reaguje na niedobór wody. Cięcie przeprowadza się wiosną. 2. Pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa) – Zazwyczaj dorasta do 1-1,5 m. Ma dość regularny pokrój. Łukowato wzniesione pędy pokryte są pierzastymi liśćmi. Kwiaty są drobne, ale liczne. Wyrastają pojedynczo lub po kilka na szczytach pędów. Są znane z żółtej barwy, choć występują odmiany w innych kolorach. Okres kwitnienia: V, VI, VII, VIII, IX, i uprawa: To roślina łatwa w uprawie. Lubi miejsca słoneczne, ale znosi również półcień. Toleruje lekkie, piaszczyste podłoża. Jest odporna na mróz, suszę i zanieczyszczenie powietrza. W czasie suszy warto ją podlewać – wtedy będzie dłużej i bardziej obficie kwitnąć. Cięcie najlepiej przeprowadzać co roku, aby utrzymać atrakcyjny, zwarty pokrój rośliny. 3. Tunbergia oskrzydlona (Thunbergia alata) – Jednoroczne pnącze, ozdobne z drobnych sercowatych liści i pomarańczowych kwiatów o brązowym środku. Pędy osiągają 1,5-3 m długości. Okres kwitnienia: VI, VII, VIII, IX, i uprawa: Tunbergia lubi stanowiska o dużej ilości światła rozproszonego, osłonięte od wiatru. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne, łatwo nagrzewające się. Jest wrażliwa nie tylko na mrozy, ale także na niskie temperatury. Dlatego na zewnątrz powinno się ją wystawiać dopiero w drugiej połowie maja. Dobrze rośnie w pojemnikach. Wymaga regularnego podlewania i nawożenia. Warto prowadzić ją na podporach lub kratownicach. fot. iVerde; leonardo1960, Alois Grundner/Pixabay 4. Begonia stale kwitnąca (Begonia semperflorens) – W Polsce uprawiana jako roślina jednoroczna. Zwykle osiąga 15-20 cm wysokości. Ma mięsiste, błyszczące, jajowate lub owalne ozdobne liście. Mogą mieć barwę zieloną lub czerwonopurpurową. Drobne kwiaty są najczęściej białe, czerwone, łososiowe i różowe. Okres kwitnienia: V, VI, VII, VIII, i uprawa: Ten gatunek begonii najlepiej uprawiać w miejscach słonecznych – wtedy najobficiej i najdłużej kwitnie. Lubi gleby żyzne, próchnicze, o lekko kwaśnym odczynie. Na miejsce stałe wysadzamy ją, gdy minie ryzyko przymrozków, czyli z reguły od drugiej połowy maja. Begonie warto nawozić, najlepiej kilkakrotnie w sezonie. Obrywanie przekwitłych kwiatostanów przedłuży okres kwitnienia – w ich miejsce będą wyrastać nowe kwiaty. 5. Nagietek lekarski (Calendula officinalis) – Roślina jednoroczna, ceniona w ziołolecznictwie i kosmetyce. Rośnie nierównomiernie – osiąga od 25 do 75 cm wysokości. Szorstko owłosione, pokryte łopatkowatymi liśćmi pędy są dość łamliwe. Kwiaty mają pomarańczowy lub żółty kolor i są zebrane w koszyczki osadzone na szczytach pędów. Okres kwitnienia: VI, VII, VIII, i uprawa: Optymalne są stanowiska słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. Nagietek ma jednak niewielkie wymagania względem stanowiska. A także i gleby. Nasiona wysiewa się wprost do gruntu od kwietnia. Nagietek warto podlewać w czasie suszy, systematycznie (co 2-3 tygodnie) nawozić i usuwać przekwitłe kwiatostany – wtedy może kwitnąć aż do przymrozków. 6. Szałwia błyszcząca (Salvia splendens) – Roślina jednoroczna, dorasta do 60 cm (zwykle to ok. 30 cm). Ma kępiasty pokrój. Liście o sercowatym kształcie gęsto pokrywają łodygę. Na szczytach pędów wyrastają długie kwiatostany złożone z wargowych kwiatów. Te najczęściej mają czerwoną barwę, rzadziej spotyka się odmiany kwitnące na biało, fioletowo lub łososiowo. Okres kwitnienia: VI, VII, VIII, IX, i uprawa: Szałwia preferuje słoneczne stanowiska, dzięki temu obficie i długo kwitnie, oraz żyzne, przepuszczalne gleby, zasobne w składniki pokarmowe. Sadzonki na miejsce stałe przesadza się od drugiej połowy maja. Szałwia dobrze sobie radzi uprawiana w donicach lub innych pojemnikach. Uwaga, w czasie suszy nie zaniedbujemy jej podlewania! 7. Aksamitka rozpierzchła (Tagetes patula) – Roślina jednoroczna, dorasta do 60 cm. Ma kępiasty pokrój i pierzastodzielne liście. Kwiaty są dość duże (4-6 cm średnicy), języczkowate. Kwiaty mogą być żółte, pomarańczowe i bordowe. Okres kwitnienia: VII, VIII, IX, X. Cała roślina wydziela intensywny zapach. Zwalcza chorobotwórcze nicienie i uprawa: Aksamitki lubią stanowiska słoneczne, ale dobrze znoszą także półcień. Nie mają dużych wymagań glebowych. Tolerują suszę. Są natomiast wrażliwe na niskie temperatury, dlatego sadzonki powinno się wysadzać na miejsce stałe od maja. Warto je dokarmiać w sezonie, by obficiej kwitły. Młode sadzonki można uszczykiwać, wtedy będą lepiej się krzewić. fot. Grisélidis G, zoosnow, Phuchong Thawputchong, Bishnu Sarangi/Pixabay 8. Bratek ogrodowy (Viola wittrockiana) – Niska roślina dwuletnia, osiągająca do 25 cm wysokości. Z rozety drobnych, łopatkowatych liści wyrastają duże, różnobarwne kwiaty osadzone na długich szypułkach. To roślina wyjątkowa, jeśli chodzi o różnorodność kolorów i obfitość kwiatów. W dobrych warunkach kwitnie długo – niemal przez cały sezon. Okres kwitnienia: III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, i uprawa: Bratek (fiołek) ogrodowy ma niewielkie wymagania – uprawę tego gatunku poleca się początkującym ogrodnikom. Najlepiej kwitnie na stanowiskach słonecznych, ale dobrze radzi sobie także w cieniu. Toleruje różne typy gleb. Nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych, oprócz regularnego odchwaszczania. Pięknie zdobi także donice. 9. Ostróżka ogrodowa (Delphinium x cultorum) – Wysoka bylina, osiągającą do 200 cm. Ma palczaste lub dłoniasto-pierzaste liście. Jej okazałe, gęste, groniaste kwiatostany, osadzone na długich pędach kwiatostanowych składają się niebieskie, fioletowe, rzadziej białe kwiaty. Okres kwitnienia: VI, VII, VIII, i uprawa: Ostróżka sprawdzi się na stanowiskach słonecznych lub lekko zacienionych. Toleruje różne typy gleb. Jest łatwa w uprawie, ale należy pamiętać o zapewnieniu jej podpór. Warto ją regularnie dokarmiać w czasie sezonu. Po pierwszym kwitnieniu ostróżkę można lekko przyciąć, dzięki czemu może ponownie zakwitnąć jesienią. Przed zimą należy wykonać kolejne cięcie – tym razem u podstawy rośliny. 10. Niezapominajka błotna (Myosotis palustris) – Osiąga 15-60 cm wysokości. Ma kępiasty, lekko płożący pokrój i drobne, owalne liście. Kwiatów nie da się pomylić z innymi – są drobne, niebieskie z żółtym środkiem, zebrane w sierpiki. Termin kwitnienia: V, VI, VII, i uprawa: Niezapominajka błotna jest mało wymagająca. Dobrze znosi półcień (a nawet pełne zacienienie) i wilgotne podłoże. Preferuje gleby żyzne, zasobne w składniki pokarmowe. Nie wymaga szczególnych zabiegów pielęgnacyjnych. fot. cohiro/Pixabay, Rusakov/Unsplash, Etienne GONTIER/Pixabay Tekst: Michał Mazik, Redakcja zdjęcie tytułowe: kolaż – iVerde; Grisélidis G, Phuchong Thawputchong, Etienne GONTIER, Hans Braxmeier, Alois Grundner, cohiro/Pixabay; Alexey Rusakov/Unsplash; Bishnu Sarangi/Pixabay Jeżeli zależy ci, aby cieszyć się pięknymi kwiatami jak najdłużej, z pewnością zastanawiasz się nad zakupem roślin wieloletnich. Niektóre z nich mogą żyć nawet kilkanaście lat i dłużej. Prezentujemy najładniejsze odmiany kwiatów wieloletnich! Szczegóły sprawdzisz przewijając galerię strzałką w prawo ->>pixabayJeżeli zależy ci, aby cieszyć się pięknymi kwiatami jak najdłużej, z pewnością zastanawiasz się nad zakupem roślin wieloletnich. Niektóre z nich mogą żyć nawet kilkanaście lat i dłużej. Prezentujemy najładniejsze odmiany kwiatów wieloletnich!Kwiaty wieloletnie są niezwykle wytrzymałe i nie należą do najdroższych rodzajów kwiatów. Dodatkowo są bardzo odporne na warunki klimatyczne panujące w Polsce i nie mają wygórowanych wymagań glebowych. To doskonałe rozwiązanie dla osób, które myślą praktycznie, chcą zainwestować w swój ogród jednorazowo i nie planują dużych zmian w aranżacji na przestrzeni lat. Kwiaty wieloletnie są także cenione ze względów ekonomicznych. Prezentujemy najładniejsze odmiany:Takie są najładniejsze rośliny wieloletnie do ogroduSprawdź, jakie rośliny wieloletnie warto mieć w swoim ogrodzie. Te kwiaty będą zdobiły Twój ogród przez lata - zniosą trudne warunki atmosferyczne i nie wymagają dużego nakładu pracy. Szczegóły w galerii: Polecane ofertyMateriały promocyjne partnera -- 26/02/2017 -- komentarz/y Rośliny… nieodzowna część krajobrazu, nieodłączny element życia, niezastąpiony komponent ziemskiego globu. Rośliny.... są jak kolorowe duszyczki tańczące w promieniach słońca i pluskające się wesoło w kroplach deszczu. Z pewnością lubią jak się im dogadza, ale równie dobrze potrafią przetrwać bez dodatkowej pomocy człowieka. Ale czy człowiek potrafiłby przetrwać bez nich? Rośliny na całym świecie występują w bardzo szerokim zróżnicowaniu. Można je zaszufladkować do wielu kategorii, np. kwitnące o różnych porach roku, wydające kwiaty, ozdobne z liści, jednoroczne, dwuletnie, wieloletnie…itp. Posiadanie ich w swoich ogrodach daje nam satysfakcję, podświadomą radość i nieuleczalnie aczkolwiek pozytywnie wpływa na całą naszą ludzką egzystencję. Brodząc pomiędzy różnymi roślinami niczym w buszu szukamy tych wyjątkowych, które zadowolą naszą ludzką naturę i przede wszystkim będą długo zachwycały swoją urodą przy jednocześnie niezbyt wygórowanych wymaganiach. Istny raj… a co na to rośliny? Otóż jak się okazuje potrafią świetnie zaspokoić potrzeby każdego ogrodnika. Byliny długo kwitnące i miododajne Rośliny długo kwitnące to przede wszystkim byliny, czyli rośliny wieloletnie. Jest ich naprawdę całe mnóstwo – kwitnące wiosną i latem, latem i jesienią, a nawet takie które kwitną dwukrotnie w tym samym roku. Byliny długo kwitnące oprócz oczywiście nieustającego wręcz kwitnienia, są bardzo funkcjonalne. Dzięki nim możemy stworzyć rabatę całosezonową bez nadmiernego troszczenia się o rośliny. Byliny takie w większości mają zwarty pokrój, dzięki czemu będą skutecznie zarastały powierzchnię nie dając szans niechcianym chwastom. Są przy tym bardzo miododajne, tak więc od wiosny do jesieni nasz ogród zamieni się w barwną motylarnię. Oprócz tych wszystkich zalet, większość bylin długo kwitnących ma małe wymagania uprawowe. Ponadto występują w przeróżnych cudownych kolorach i nieziemsko pachną. Które byliny pachną i kwitną bardzo długo? Bylin długo kwitnących jest mnóstwo. Gdybym chciała mieć je wszystkie to powstałby całkiem pokaźny ogród botaniczny. Bardzo wiele pięknych bylin długo kwitnących można znaleźć w naszym skepie TUTAJ. Przygotowaliśmy także prawdziwe perełki - Gotowe projekty ogrodów (rabaty bylinowe) w zestawie z sadzonkami TUTAJ. Zachęcam do częstego zaglądania, a dla niezdecydowanych (również mnie) tak szerokopasmowego piękna bylin, przybliżam kilka gatunków i odmian długo kwitnących nawet do 3 miesięcy. Top 10 - Znane i lubiane byliny długo kwitnące, miododajne i pachnące 1. Werbena patagońska (Verbena bonariensis) Wyjątkowo miododajna bylina. Jej charakterystyczne fioletowe kwiatostany zlokalizowane są na szczytach długich pędów. Bardzo obfite i niezwykle długie kwitnienie (czerwiec-październik) oraz małe wymagania to największe atuty tej egzotycznej rośliny. Polecana jako tło dla innych niższych roślin oraz do kompozycji z trawami ogrodowymi. 2. Kocimiętka Fassena (Nepeta fassenii) Bylina wieloletnia, bardzo aromatyczna. Ma niewielkie wymagania, a przy tym długo i obficie kwitnie. Regularnie przycinane pędy, zakwitają ponownie. Kwiaty w zależności od odmiany mogą być niebieskie ‘Six Hills Gold’, fioletowe ‘Walker’s Low’ lub białe ‘Snowflake’. 3. Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) Wieloletnia krzewinka o zwartym pokroju. Kwiaty pachnące niebiesko-fioletowe, miododajne, pojawiają się od czerwca do października. Liście zimozielone, wąskie, pokryte kutnerem nadającym im srebrzysty odcień. Ma znikome wymagania i jest łatwa w uprawie. 4. Drakiew kaukaska (Scabiosa caucasica) Klasyczna i niezawodna, wieloletnia roślina ogrodowa. Charakteryzuje się dużymi kwiatami i długim okresem kwitnienia (VI-X). Kwiaty miododajne wabią do siebie motyle i pszczoły. W zależności od odmiany kwitnie na niebiesko ‘Perfecta’ lub biało ‘Perfecta Alba’. 5. Przetacznik kłosowy (Veronica spicata) Absolutnie wyjątkowa bylina miododajna i długo kwitnąca o kłosowatych kwiatostanach. Kwiaty w zależności od odmiany mają intensywne barwy: białe, różowe, niebieskie i fioletowe. Kwitną długo i obficie, nawet do 3 miesięcy. Łatwe w uprawie byliny o małych wymaganiach glebowych. Najlepiej sie prezentują posadzone w grupach po kilka sztuk oraz w towarzystwie traw ogrodowych. 6. Szałwia omszona (Salvia nemorosa) Aromatyczna, miododajna i mało wymagająca wieloletnia bylina. Wspaniała ozdoba ogrodu. Kwiaty w zależności od odmiany w kolorach: bieli, różu, fioletu i błękitu, zebrane na szczytach pędów. Odmiana kwitnie bardzo długo od wiosny aż do późnej jesieni (V-X). Bylina bardzo łatwa w uprawie o niewielkich wymaganiach. Toleruje nawet okresowe susze. 7. Kłosowiec (Agastache x hybrida) Tych bylin nie może zabraknąć w ogrodzie. Często zwane miętą meksykańską ze względu na uwodzicielski anyżowy zapach aromatycznych liści i kwiatów. Ich smukłe sylwetki i luźne pokroje wspaniale dopasowują się do każdej scenerii ogrodowej. Kwitną długo i obficie w zróżnicowanej gamie kolorystycznej. Zachwycają barwami i zapachem kwiatów. Wabią motyle i inne pożyteczne owady. 8. Perowskia łobodolistna (Perovskia atriplicifolia) Bylina wieloletnia o wyjątkowo długim terminie kwitnienia i wspaniałych walorach dekoracyjnych liści. Kwitnie od 4 do 5 miesięcy. Kwiaty drobne, niebiesko-fioletowe, miododajne, przyciągają motyle i inne owady zapylające. Kiedy większość letnich bylin przekwita, perowskia nadal zdobi ogród od czerwca aż do października. 9. Krwawnik pospolity(Achillea millefolium) Wieloletnia bylina o ładnych, głęboko wcinanych, ciemnozielonych liściach. Pędy sztywne zakończone talerzykowatymi kwiatostanami drobnych koszyczków o barwie czerwonej (‘Red Velvet’, ‘Paprika’), żółtej (‘Tricolor’, ‘Terracotta’) lub różowej (‘Cerise Queen’, ‘Apple Blossom’). Kwitnie długo bo od czerwca do października. Kwiaty duże i miododajne. Bylina bardzo tolerancyjna w stosunku do stanowiska. Odporna na suszę. 10. Goździk kropkowany (Dianthus deltoides) Bardzo wdzięczna bylina o wszechstronnym zastosowaniu i bardzo niewielkich wymaganiach glebowych. Zachwyca od zawsze licznymi kwiatami o aromatycznym zapachu. Bylina występuje w licznych odmianach o różnorodnej gamie kolorystycznej. Kwitnie długo od czerwca do września. Polecana do kompozycji na rabaty, ogrody skalne, w grupach, obwódki i kompozycje do pojemników. Wpis gościnny przy współpracy z Aleksandra Len Poprzedni artykuł 56 Okazje Następny artykuł Letnie rośliny cebulowe wyróżniają się kwiatami o niezwykle różnorodnych, często bardzo egzotycznych kształtach i kolorach. Odkryj dziesięć najpopularniejszych letnich roślin cebulowych z imponującymi kwiatami. Czy wiesz, że niektóre cebulki kwiatowe można sadzić na wiosnę? Znane jako letnie kwiaty cebulowe, te piękne rośliny zachwycają swoimi olśniewającymi kwiatami od czerwca do jesieni. Gdy nadchodzą pierwsze jesienne przymrozki trzeba je wykopać z ogrodu i przechować w pomieszczeniu do kolejnej wiosny. Dalie Na szczycie listy znajdują się dalie (Dahlia). Te urocze kokietki po prostu nie przestają kwitnąć i występują w całej gamie kształtów, rozmiarów i kolorów. Niskie odmiany można uprawiać w pojemnikach na balkonie lub tarasie albo w kompozycjach z roślinami sezonowymi. Wysokie dalie świetnie sprawdzają się na rabatach bylinowych. Dobrze wyglądają posadzone obok traw ozdobnych oraz bylin o drobnych kwiatach. Pojedyncze odmiany dalii są prawdziwym magnesem dla owadów! Dalie kwitną najobficiej posadzone w żyznym, przepuszczalnym podłożu i na słonecznym, osłoniętym od wiatru stanowisku. Na zdjęciu powyżej dalia 'Salsa' Lilie Lilie (Lilium) sprawiają, że kompozycje roślinne nabierają egzotycznego wyglądu. Rozmiary ich kwiatów (od 7 do 25 cm średnicy) i wyrazistość tych niezwykłych roślin sprawiają, że są to bardzo popularne letnie kwiaty cebulowe. Lilie najlepiej rosną w żyznym, bogatym w próchnicę podłożu. Wybór odmian jest ogromny. Dobrze wiedzieć, że są lilie pachnące i niepachnące. Na zdjęciu lilia 'Push Off' Begonie Begonie (Begonia) to kolorowe i długo kwitnące rośliny o niewielkich wymaganiach w stosunku do podłoża. Wśród odmian znajdziemy begonie wyprostowane i ścielące się oraz różniące się kolorami kwiatów. Doskonale sprawdzają się zarówno na rabatach, jak i w doniczkach. Niskie odmiany warto wykorzystywać do tworzenia kolorowych obwódek rabat. Na zdjęciu powyżej begonia 'Sweet Pink' Kalie Eleganckie kwiaty kalii, zwanych też cantedeskiami (Zantedeschia) są naprawdę piękne, ale też nieco kapryśne. Ich ojczyzną jest Afryka. Aby zapewnić roślinom najlepsze warunki, trzeba je sadzić w półcieniu lub w słońcu i zapewnić wilgotne podłoże o odczynie zasadowym. Odmiany różnią się nie tylko kolorem kwiatów, ale także liśćmi. Niektóre mają liście ozdobione plamkami. W ogrodzie kalie można uprawiać w donicach oraz sadzić w pobliżu oczek wodnych. Na zdjęciu powyżej kalia 'Kelso' Mieczyki Lubisz wyrazistość? Jeśli tak, posadź w swoim ogrodzie mieczyki (Gladiolus). Mają one wyrazisty kształt i budzą zachwyt swoimi wielkimi kwiatami. Trzeba je jednak sadzić w miejscach osłoniętych od wiatru, ze względu na kruche łodygi. Najładniej prezentują się sadzone w grupach po kilkanaście, kilkadziesiąt sztuk. Idealnie nadają się do nowoczesnych ogrodów, do jednokolorowych nasadzeń. Świetnie wyglądają na tle traw ozdobnych o wąskich liściach. Na zdjęciu powyżej mieczyk 'Ballino' Krokosmie, czyli cynobrówki Dzięki intensywnym kolorom, od pomarańczowo-żółtego po ognistą czerwień, krokosmie (Crocosmia) pozwalają tworzyć kompozycje przyciągające uwagę. Są mało wymagające, ale to, co na pewno trzeba im zapewnić, to słoneczne stanowisko. Po kwitnieniu większość łodyg pokrywa się ozdobnymi jagodami. Na zdjęciu powyżej krokosmia 'Emili Mckenzie' Kanny Kanny (Canna), zwane też paciorecznikami wprowadzają do ogrodu element tropików. Są one dostępne nie tylko w ciepłych kolorach — czerwonym, pomarańczowym i różowym i każdym odcieniu pomiędzy — ale występują także w kolorze zielonym czy brązowym. Warto zwrócić też uwagę na odmiany z różnobarwnymi liśćmi. Kanny kwitną od sierpnia do października, a wcześniej zachwycają wielkimi blaszkami liściowymi. W trakcie sadzenia roślin trzeba pamiętać, że niektóre odmiany mogą osiągać nawet 2 metry wysokości. Na zdjęciu powyżej kanna 'Brilliant' Eukomisy, czyli warkocznice Nazwa rośliny, warkocznica (Eucomis), wzięła się od wyglądu kwiatów tej egzotycznej rośliny – ma ogromne liście zwieńczone dużym kwiatostanem osiągającym wysokość 60-110 cm. Idealnie nadają się do posadzenia w doniczkach ustawionych na eksponowanych miejscach. Do wyboru mamy odmiany w kolorze żółtym, zielonym, białym lub fioletowym. Warkocznice doskonale wyglądają sadzone pojedynczo, ale można też sadzić je po kilka sztuk. Najlepiej rozwijają się na słonecznym stanowisku. W czasie kwitnienia należy je regularnie podlewać. Na zdjęciu powyżej eukomis dwubarwny Ismeny, czyli błonczatki Piękne ismeny, zwane też liliami grzywiastymi (Hymenocallis) mają wyjątkowo oryginalne kwiaty w kształcie trąbek. Kwiaty te wytwarzają delikatny, lekko słodki zapach. Rośliny osiągają od 60 do 80 cm wysokości. Świetnie nadają się do tworzenia kompozycji w małych ogrodach i patio – biały kolor powiększa optycznie przestrzeń i rozjaśnia roślinne zestawienia. Ismeny należy sadzić na podłożu piaszczysto-gliniastym, w miejscu przewiewnym i półcienistym. Na zdjęciu powyżej ismena 'Zwanenburg' Pałczychy Kwiaty pałczychy (Sauromatum venosum) mają wyjątkowo oryginalne, fioletowo-brązowe, wzorzyste kwiaty. Kwitnienie trwa bardzo krótko, ale póżniej roślina wytwarza główkowaty owocostan z ciemnymi nasionami. Roślinę można uprawiać pojedynczo lub w grupie, np. w donicy na balkonie. Roślina wymaga żyznego, przepuszczalnego podłoża i półcienistego stanowiska. Na zdjęciu powyżej pałczycha kroplista Źródło: iBulb Pokaż więcej (6) NEWSLETTER Zapisz się i odbierz darmowe e-wydanie magazynu Gardeners` World! Kwiaty ogrodowe wieloletnie długokwitnące sprawdzą się we wszystkich ogrodach. W naszym zestawieniu każdy ogrodnik znajdzie coś dla siebie, zarówno ten, który zakochany jest w rabatach angielskich, jak i ten, który ceni sobie ponadczasowy minimalizm. Które kwiaty ogrodowe wieloletnie długokwitnące sprawdzą się na słońcu, a które w cieniu? Spójrzcie na nasze propozycje! Kiedy przychodzi wiosna, wraz z pierwszymi przebłyskami słońca przychodzą nam do głowy nowe pomysły na ogród. Chociaż piękno natury tkwi w zmienności, każdy z nas ceni sobie także odrobinę powtarzalności i być może dlatego tak bardzo cenimy sobie gatunki wieloletnie. Kwiaty ogrodowe wieloletnie długokwitnące na słońcu Nachyłek wielkokwiatowy (Coreopsis grandiflora) Nachyłek wielkokwiatowy to roślina o pokroju wzniesionym, osiągająca wysokość do 90 cm. Nachyłki mają charakterystyczne brązowe zabarwienie na dnie kwiatowym. Bylina ta kwitnie od czerwca co sierpnia. Lubi przepuszczalne, piaszczysto-gliniaste gleby o średniej zawartości składników pokarmowych. Najbardziej obficie kwitnie na stanowiskach nasłonecznionych. Przetacznik kłosowy (Veronica spicata) Przetacznik kłosowy osiąga zależnie od odmiany 10-50 cm wysokości. Jego kwiaty są zebrane w gęsto grona na wierzchołkach pędów (do 15 cm długości). Kwiaty są z reguły koloru niebiesko-fioletowego lub białego, a wśród odmian ozdobnych znajdziemy też różowe i błękitne. Przetacznik kłosowy kwitnie od maja do sierpnia. Jest łatwy w uprawie. Dobrze rośnie na stanowiskach słonecznych. Preferuje przepuszczalne gleby mineralne, najlepiej próchnicze. Bardzo dobrze znosi suszę. Werbena patagońska (Verbena bonariensis) Werbena patagońska posiada wzniesiony pokrój - wytwarza sztywne, słabo rozgałęzione łodygi. Osiąga 80-100 cm wysokości. Werbena kwitnie przez całe lato aż do późnej jesieni. Preferuje stanowiska słoneczne, gleby piaszczyste, ewentualnie piaszczysto-gliniaste o odczynie obojętnym lub zasadowym. Wiesiołek wielkoowocowy (Oenothera macrocarpa) Wiesiołek wielkoowocowy osiąga do 15 cm wysokości. Wytwarza długie, czerwonawe, pokładające się pędy. Kwiaty wiesiołka są duże (do 12 cm średnicy), żółte. Otwierają się po południu, a pojedynczy kwiat kwitnie tylko 1 dzień. Wiesiołek kwitnie od czerwca do października i należy do roślin miododajnych. Uprawiany jest na stanowisku słonecznym i ciepłym, na ziemi przepuszczalnej, średnio żyznej i suchej. Jest to gatunek mrozoodporny. Zawilec wieńcowy (Anemone coronaria) Zawilec wieńcowy dorasta do ok. 20-30 cm wys. i tworzy tuż nad ziemią niewielką rozetę odziomkowych, krótkołodygowych, zielonych, pierzastych liści, przypominających liście pietruszki naciowej. Zawilec wieńcowy kwitnie wiosną (IV-V). Kwiaty są pojedyncze i najczęściej czerwone, ale u odmian mogą być też białe, różowe, niebieskie, fioletowe, a nawet półpełne i pełne. Zawilec wieńcowy potrzebuje słonecznego stanowiska i żyznej, próchniczej, przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej gleby o obojętnym lub zasadowym odczynie pH. Od lewej (od góry): werbena, przetacznik, zawilec, wiesiołek, nachyłek Aster gawędka (Aster amellus) Aster gawędka posiada kępiasty, rozłożysty pokrój. Osiąga do 80 cm wysokości. Różowe lub fioletowe kwiaty zebrane są w koszyczki osadzone na szczytach pędów. Kwitnie od lipca do października. Aster zaleca się uprawiać w miejscu słonecznym, ciepłym. Preferuje żyzne, przepuszczalne gleby z wysoką zawartością wapnia. Jest w pełni mrozoodporny. Kocimiętka (Nepeta) Kocimiętka dorasta do 45-50 cm wysokości. Pędy są wzniesione, silnie rozgałęzione i kanciaste. Barwa kwiatów kocimiętki jest najczęściej niebieskofioletowa. Kocimiętka kwitnie od maja do września, a nawet października. Kocimiętka najlepiej rośnie na słonecznym stanowisku i w żyznym, przepuszczalnym podłożu. Dobrze znosi krótkotrwałe susze. Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) Krwawnik pospolity osiąga wysokość 80 cm. Bardzo długo kwitnie, od czerwca do października. Gatunek ten ma wiele ciekawych odmian o różnym kolorze kwiatów (intensywnie czerwone, różowe, białe). Krwawnik pospolity nie jest wymagający co do podłoża i dobrze znosi suszę oraz pełne słońce. Lawenda wąskolistna (Lavendula angustifolia) Lawenda wąskolistna tworzy zwarte, regularne kępy i dorasta do około 50 cm wysokości. Charakterystyczne kwiatostany lawendy są złożone z kwiatów, które w zależności od odmiany mogą być purpurowe, fioletowe lub nawet ciemno-różowe. Aby lawenda wąskolistna kwitła obficie i była zdrowa potrzebuje miejsca słonecznego i suchego oraz przepuszczalnej gleby, najlepiej z dużą zawartością wapnia. Lawenda wąskolistna jest wytrzymała na mróz, jednak w mroźne zimy roślina wymaga okrycia. Liatra kłosowa (Liatris spicata) Liatra kłosowa dorasta do 60-120 cm wysokości. Wytwarza kwiatostany osiągające nawet 30 cm długości. Kwitnie latem, od lipca do września. Liatra nie jest wymagającą rośliną. Preferuje podłoża średnio żyzne, przepuszczalne, umiarkowanie suche o odczynie lekko kwaśnym (należy unikać gleb wilgotnych i okresowo podmokłych). Dobrze znosi susze. Od lewej (od góry): Christel, Susanne Edele, S. Hermann & F. Richter, Bronisław Dróżka, armennano / Pixabay Od lewej (od góry): lawenda, kocimiętka, liatra, aster, krwawnik Kwiaty ogrodowe wieloletnie długokwitnące w cieniu Ciemiernik (Helleborus) Ciemiernik może dorastać nawet do ok. 40 cm wysokości. Kwiaty ciemierników wschodnich rozwijają się z reguły w marcu i utrzymują do maja. Są zwykle pojedyncze, zwisające, małe lub średniej wielkości (ok. 4 cm średnicy) oraz występują w kolorach: różowym, fioletowym, jasnożółtym, białym, zielonkawym oraz w różnych ich kombinacjach. Ciemierniki są mrozoodporne, preferują gleby próchniczne, gliniaste, z wysokim pH. Języczka pomarańczowa (Ligularia dentata) Języczka pomarańczowa ma charakterystyczne duże, okrągłe liście - od spodu brązowopurpurowe i żółto-pomarańczowe kwiaty, które pojawiają się pod koniec lata. Kwitnie krótko - od sierpnia do września. Najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych i wilgotnych. Preferuje gleby żyzne i gliniaste. Funkia (Hosta) Funkia tworzy kępy do 40 cm wysokości. W lipcu i sierpniu wytwarza dzwonkowate, bladolawendowe kwiaty zebrane w luźne kwiatostany, wyniesione ponad liście, osadzone na sztywnych i ulistnionych łodygach dorastających do 70 cm wysokości. Funkia preferuje gleby żyzne, próchniczne, gliniaste, umiarkowanie wilgotne, stanowiska półcieniste i cieniste, jest odporna na mróz. Wietlica japońska (Athyrium nipponicum) Wietlica japońska tworzy krótkie, podziemne kłącza. Zwykle dorasta do 40 cm wysokości. Wytwarza pierzaste liście o różnej barwie, które mogą dodatkowo się zmieniać w zależności od pory roku i warunków. Najczęściej jednak paprocie są wybarwione na srebrzysto-fioletowo. Wietlica rośnie na stanowiskach półcienistych i cienistych, na podłożu lekkim, przepuszczalnym, próchnicznym i dość wilgotnym o odczynie lekko kwaśnym. Tawułka Arendsa (Astilbe x arendsii) Tawułka Arendsa jest kępiastą byliną letnią. W zależności od odmiany dorasta do 110 cm. Jej największą ozdobą są duże, sezonowe, zamierające na zimę, podwójnie lub potrójnie pierzaste, atrakcyjne liście, osadzone na sztywnych, wzniesionych ogonkach oraz niezwykle piękne, gęste, duże, wiechowate, wzniesione kwiatostany, złożone z mnóstwa drobnych, pojedynczych kwiatów. Tawułka preferuje cieniste stanowiska i żyzne, próchnicze, przepuszczalne, stale lekko wilgotne gleby o lekko kwaśnym odczynie pH. Od lewej (od góry): Alicja, Saga1974, MabelAmber, Hans Linde, Ralphs_Fotos / Pixabay Od lewej (od góry): tawułka, języczka, ciemiernik, funkia, wietlica Nerecznica czerwonozawijkowa (Dryopteris erythrosora) Nerecznica czerwonozawijkowa wykształca długie, wygięte na zewnątrz, pierzaste liście, złożone z licznych, ułożonych naprzeciwlegle wzdłuż ogonka liściowego wąskich, podłużnych listków. Nerecznica jest rośliną łatwą w uprawie. Musi mieć zapewnione półcieniste lub nawet cieniste stanowisko i żyzną, próchniczą, stale lekko wilgotną glebę o kwaśnym lub lekko kwaśnym odczynie pH. Brunnera wielkolistna (Brunnera macrophylla) Brunnera wielkolistna to długowieczna bylina dorastająca średnio do 40 cm wysokości i 60 cm szerokości. Posiada duże liście o sercowatym kształcie. Osiągają nawet do 25 cm długości. Roślina kwitnie zwykle od kwietnia do czerwca. Najlepiej rośnie na stanowiskach częściowo zacienionych. Preferuje żyzne, próchnicze, umiarkowanie wilgotne podłoża o odczynie lekko zasadowym. Znosi też słabsze typy gleb. To gatunek w pełni mrozoodporny. Jarzmianka (Astrantia) Jarzmianka dorasta do 60 cm wysokości. Wytwarza sztywne, wzniesione, nagie, żebrowane łodygi. Kwitnie intensywnie od czerwca do lipca i może powtarzać kwitnienie. Kwiaty u typowego gatunku są kremowobiałe, otoczone zielonkawymi jest łatwa w uprawie. Preferuje żyzne, próchniczne, przewiewne, umiarkowanie wilgotne podłoża o odczynie obojętnym do zasadowego. Serduszka okazała (Dicentra spectabilis) Serduszka okazała dorasta do wysokości około 80 cm. Posiada ozdobne, pierzaste, niebiesko-zielone liście, które po kwitnieniu zamierają i opadają. Kwiaty są różowo-białe, zebrane w długie grona. Kształtem przypominają serduszka. Pojawiają się pod koniec maja i na początku czerwca. Serduszka preferuje lekko zacienione stanowiska, wilgotną i próchniczną ziemię o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie pH. Roślina jest całkowicie mrozoodporna. Dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) Dąbrówka rozłogowa rośnie kępami, tworzy płożące, zakorzeniające się nadziemne rozłogi o długości do 30 cm. Kwiaty niebieskofioletowe, sporadycznie różowe lub białe, zebrane w groniasty kwiatostan na szczycie łodygi. Liście układają się w rozetę. Dąbrówka rozłogowa nie ma dużych wymagań. Rośnie na glebach świeżych o odczynie obojętnym, zasobnych w próchnicę i składniki mineralne. Preferuje stanowiska półcieniste i cieniste. Od lewej (od góry): Elstef, summa, Gabriela Piwowarska, krystianwin, IlonaF / Pixabay Od lewej (od góry): brunnera, dąbrówka rozłogowa, jarzmianka, serduszka, nerecznica Tekst: Redakcja zdjęcia tytułowe: Pixabay

kwiaty letnie do ogrodu